Ο Λιαντίνης ξεσκεπάζει τον ανθελληνικό ρόλο του Γρηγορίου του Ε' και της Εκκλησίας κατά την επανάσταση

Share

Το νεοελληνικό ρωμέικο κρατίδιο έχει διαστρεβλώσει πλήρως τα ιστορικά γεγονότα της Επανάστασης του 21, φτιάχνοντας τον γνωστό «ελληνοχριστιανικό» μύθο, όπως αυτόν τον διδασκόμαστε στον σχολείο. Ο Δημήτρης Λιαντίνης ήταν ένας ελληνιστής διανοούμενος και κατέκρινε ανοικτά τον Ιουδαιοχριστιανισμό και το παραμύθι του Ελληνοχριστιανισμού που το επίσημο νεοελληνικό κατεστημένο προωθεί από ιδρύσεως του νεοελληνικού κράτους. Στον παρόν δημοσίευμα παρουσιάζουμε ομιλία του Λιαντίνη για τον ανθελληνικό και προδοτικό ρόλο του Γρηγορίου του Ε και του ιερατείου κατά την επανάσταση. Στο τέλος του άρθρου παρατίθεται βίντεο, όπου μπορείτε να ακούσετε την ομιλία από το στόμα του ίδιου του Λιαντίνη. Πέρα από αυτά που λέει για την επανάσταση, το πιο σημαντικό είναι το εξής σημείο της ομιλίας του: «Είναι τόσο άθλια και βρωμερή η Παιδεία μας που μας τα μαθαίνει αυτά τα ψεύδη εξ απαλών ονύχων. Γιατί λέγεται το υπυργείο μας «Υπουργείο Εθνικής Παιδείας…». Υπάρχει σε καμιά (χώρα) «και θρησκευμάτων»; Υπάρχει σε καμία χώρα του ΟΗΕ η Παιδεία τα αγία των αγίων, γιατί το παιδί σου πώς θα το αναθρέψεις είναι το παν, όλα είναι ζητήματα αγωγής-παιδείας. Υπάρχει σε καμιά χώρα του ΟΗΕ να μπερδεύεται η παιδεία με το αντερί και το ράσο;». Αυτή είναι μια από τις κύριες αιτίες της κακοδαιμονίας της χώρας μας.

Ας δούμε όμως την ομιλία του Λιαντίνη:

 Ο πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’ που τον βλέπουμε μπροστά στο πανεπιστήμιο δίπλα στον Ρήγα, ο οποίος Γρηγόριος ο Ε’ έσκασε, γιατί δεν πρόφτασε να αφορίσει τον Ρήγα, τον μεγαλομάρτυρα Ρήγα, γιατί τον κρεμάσανε οι Τούρκοι με τους Αυστριακούς το 1978 – διακόσια χρόνια από τώρα. Είναι αυτός που απαγόρευσε στους Έλληνες να βαπτίζουν τα παιδιά με ονόματα ελληνικά. Είναι αυτά που δεν ξέρουμε, αγαπητοί μου φίλοι. Τα σκοτάδια που σας λέω. Ο οποίος έγραψε το 1819 με τον πατριάρχη Ιεροσολύμων, τι; Τη φοβερή εκείνη «πατρική παραίνεση» και τη έστειλε σε όλες τις μητροπόλεις δύο χρόνια πριν τον μεγάλο σηκωμό. Και τι έλεγε; Η Θεία Πρόνοια, ο Θεός ο αγαθός των Χριστιανών μας, έστειλε τον σουλτάνο, για να μας λυτρώσει από τα βασανά μας και να ζούμε ευδαίμονες. Ακούτε, αξιότιμοι συνάδελφοι, τι σας λέω; Μας έστειλε τον σουλτάνο, τη δικαία βασιλεία του σουλτάνου. Να ζούμε σαν υπήκοοί του – η φοβερή σκλαβιά τέσσερεις αιώνες, με τα χαράτσια και όλα τα συναφή – είναι      Θεία Πρόνοια. Για να ζούμε έτσι, δεν θα μπορούσαμε να ζούμε πιο ευτυχισμένοι απ’ ό, τι ζούμε τώρα.

Για να μη λέμε ό, τι μας κατεβαίνει στο κεφάλι, πηγαίνετε στον 12ο τόμο της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους της Εκδοτικής Αθηνών, εκεί προς το τέλος που λέει για την κίνηση πριν από την Επανάσταση την πνευματική και τη θρησκευτική, εκεί θα τα βρείτε, θα τα βρείτε αυτά που σας λέω. «Πατρική Παραίνεση».Και όταν βγήκε αυτό το φρικτό κείμενο να ευλογάμε μέρα νύχτα τον Θεό, διότι μας έχει τον σουλτάνο πάνω από το κεφάλι μας. Και όταν ήρθε αυτό το φρικτό κείμενο, απάντησε αμέσως ο Κοραής και λέει: «Για το Θεό!. Μην ακούτε αυτά που λέει ο Πατριάρχης στις μητροπόλεις». Γιατί έστειλε αυτή τη εγκύκλιο ο πατριάρχης; Για να μην ξεσηκωθούν οι Έλληνες. Και γιατί να μην ξεσηκωθούν οι Έλληνες; Γιατί ήταν καλά βολεμένοι αυτοί. Συνεργαζόμενοι με τον σουλτάνο τρώγανε, πίνανε και είχανε κάτι κοιλάρες σαν εξάμετρα βαγένια, ζούσαν σαν πρίγκηπες στα χρυσά και στην πορφύρα – όπως ενταφιάζανε προχθές τον αρχιεπίσκοπο που τα είδατε: Ούτε ο Τουταγχαμών τέτοιο χρυσάφι! Και ο λαός από κάτω στέναζε. Και για να γίνει ένας πατριάρχης, ξέρετε τι γινόταν; Έπρεπε να πληρώσει εκατοντάδες χιλιάδες, όχι γρόσια, κάτι σαν χρυσή λύρα, στον σουλτάνο για να τον διαλέξει και να τον κάνει, τα οποία τα έπαιρνε από τους δεσποτάδες, όλες τις μητροπόλεις που είχε. Οι οποίες μητροπόλεις τα παίρνανε από τους δεσποτάδες. Άλλος τρόπος βαμπιρισμού! Βαμπίρ που πίνανε που πίνουνε το αίμα του λαού.

Τους τα είχε όλα αφορολόγητα ο σουλτάνος, τα βακούφια που λένε, τα εκκλησιαστικά κτήματα, τα μοναστήρια, κεριά, λιβάνια, τα αφήνουν στην Εκκλησία αφορολόγητα. Γιατί; Για να έχει τον πνευματικό ηγέτη (με το μέρος του). Δεν τραβάει μπροστά με τις εκκλησίες η πολιτική και η ιστορία, αξιότιμοι συνάδελφοι. Τον κάλεσε λοιπόν ο σουλτάνος την άλλη μέρα (τον πατριάρχη) και έγινε η εξής στιχομυθία. Θα τα πούμε καμιά φορά, γιατί εμένα θα με σκοτώσουν αυτά τα πράγματα εκεί που για σας είναι όλα αθώα και όμορφα και ωραία. Στο μεσαίωνα ζούμε ακόμα. Γι’ αυτό έλεγε ο Μπερίσα της Αλβανίας «αυτοί κάνουνε διπλωματία με τον μεσαίωνα ακόμα, με τους παπάδες». Δεν γίνεται η πολιτική και η διπλωματία με τους παπάδες, αξιότιμοι συνάδελφοι. Ο παπάς είναι…άστον εκεί πέρα. Αυτές είναι επιστήμες σοβαρότατες και βαθύτατες – οικονομία και πολιτική.

Ωωωχ. Να πούμε τα τελευταία μας λόγια, γιατί αύριο οι ψυχούλες μας κάνουνε φτερά και πανιά εξαιτίας αυτούς τους καημούς. Είναι τόσο άθλια και βρωμερή η Παιδεία μας που μας τα μαθαίνει αυτά τα ψεύδη εξ απαλών ονύχων. Γιατί λέγεται το υπυργείο μας «Υπουργείο Εθνικής Παιδείας…». Υπάρχει σε καμιά (χώρα) «και θρησκευμάτων»; Υπάρχει σε καμία χώρα του ΟΗΕ η Παιδεία τα αγία των αγίων, γιατί το παιδί σου πώς θα το αναθρέψεις είναι το παν, όλα είναι ζητήματα αγωγής-παιδείας. Υπάρχει σε καμιά χώρα του ΟΗΕ να μπερδεύεται η παιδεία με το αντερί και το ράσο;

Προσέξετε, θα διαβάσω μια σελίδα. Από τα γραπτά που μένουν. Γιατί δεν τολμάει κανείς να τα πει στην Ελληνική εκπαίδευση.

«Κάποτε πρέπει να ξεκλειδώσουμε το κατώγι της ιστορίας μας. Και να φέρουμε στο φως ‘τους όφεις και τα φίδια’ που είναι μέσα κλεισμένα. Να ειπούμε δηλαδή ότι το πρώτο μέλημα του πορθητή της Πόλης ήτανε να θρονιάσει στο σκοτάδι των στασίδι των σκλάβων τουρκόφρονα πατριάρχη. Όχι για να προστετέψει τα νιτερέσα του δούλου γένους, όπως μας λένε αιώνες τώρα οι δάσκαλοι και τα βιβλία. Αλλά για να τον έχει δόλιο και χθόνιο συνεργάτη στο αρειμάνιο οθωμανιλίκι του. Στο να μη σηκώνουνε ποτές κεφάλι οι ραγιάδες.

Εσύ από την πλευρά σου, παπά, είπε ο πορθητής στον πατριάρχη Γεννάδιο, αυτόν που διέταξε να κάψουν τα βιβλία του Πλήθωνα για τον Πλάτωνα, θα’σαι το δικό μου μούτρο με τη μουστακοφόρα και τη ραγιάδικη προβοσκίδα. Ο κρυφός πολυχρονεμένος πατισάχ. Θα τους λες, μαζί με την  κυρα-Δέσποινα, υπομονή και κουράγιο, και «πάλε με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα’ναι». Και θα τους κρατάς καλά στους χαλκάδες και τις άλυσες. Με τον καιρό θα μάθεις. Και η συμπεριφορά σου θα γενεί πολιτική σκεπαστή και υψηλή διπλωματία. Με τους δραγομάνους και τους οσποδάρους που θα σου φτιάξω, και δίπλα στους ιδικούς μου τζοχανταραίους, τον πασά και τον μουφτή, τον κατή και τον βοΐβοντα («τι είναι ο βοΐβοντας εδώ και ο κατής μες το χωριό», που λέει το δημοτικό μας τραγούδι), θα οργανώσουμε ένα τέλειο σύστημα διοίκησης. Τη συντήρηση δηλαδή και τον διαιωνισμό της σκλαβιάς. Και του’ κλεισε το μάτι. Εγώ από τη μεριά μου, υποσχέθηκε ο Πορθητής, θα σ’ έχω στα χρυσά και στην πορφύρα. Θα τρως και θα πίνεις και θα παχαίνεις. Όπως το λέι και το τραγούδι «Καρδιά μου, τι ξαλάφρωμα, τι πρήξιμο, κοιλιά μου» (τον Βάρναλη τον ξέρετε;).

Και τα οθωμανικά «τερτίπια» μου, αν το βαστά η καρδούλα σου, και κείνα τα δικά σου (οθωμανικό τερτίπι, καταλαβαίνετε τι εννοώ…αν το βαστά η καρδούλα σου δηλαδή…Γι’ αυτό οι μισοί είναι αρσενοκοίτες και οι άλλοι κίναιδοι. Όπως το λένε οι ίδιοι δηλαδή). Παπαδάκια και γιουσουφάκια. Μόνο πρόσεχε! Στο κρυφό και στο σκεπασμένο. Θα’ χεις τις εκκλησιές σου, τις επισκοπές και τα μοναστήρια σου. Δίσκους, κεριά, λιβάνια, τάματα, διαθήκες, άσπρα και γρόσια, βακούφια και και χτήματα, μοναστηριακά, ούλα αφορολόγητα. Θα τα γιομίζεις με διάκους και με καλόγερους τίγκα. Αλλά τη συμφωνία μας και τα μάτια σου. Γιατί θα σε κρεμάσω με τ’ άντερά σου».

Αργότερα τον κρέμασε. Γιατί τον κρέμασε τον Γρηγόριο τον Ε’; Παρότι έστελνε αυτές τις πανταχούσες που σας έλεγα και λέγανε «μας έστειλε ο Θεός τον σουλτάνο». Τους έφυγε ο έλεγχος. Φούσκωσε το προζύμι του εθνικού άρτου, γέμισε το σπαθί και δεν μπορούσε να το κάνει ζάφτι με τίποτα. Ο Παπαφλέσσας και οι άλλοι και η σύσκεψη της Βοστίτσας. Πώς τον χαρακτήριζε τον Παπαφλέσσα ο Παλαιών Πατρών Γερμανός; «Εξωλέστατε και απατεώνα καλόγερε, ξεσηκώνεις τον λαό. Καλά δεν είναι; Και τι έγινε με τον δεσπότη της Άρτας και τον Κολοκοτρώνη, όταν του χτύπησε στο τραπέζι το πασουμάκι του, σε μια σύσκεψη εδώ στη Νέα Επίδαυρο. Τον Κολοκοτρώνη τον πατέρα. Χωρίς τον Κολοκοτρώνη θα είμαστε, όπως είναι οι Κούρδοι. «Μη μου βροντάς – του λέει – παπά, μη μου βροντάς το πασουμάκι στο τραπέζι, γιατί βροντώ το σπαθί και σου κόβω το κεφάλι».

Μάριος Δημόπουλος

Γλωσσολόγος-Εθνολόγος

Διατροφολόγος

Μέλος του American Council of Applied Clinical Nutrition

 

 

Add comment


Security code
Refresh

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μέρους ή όλων των αναρτήσεων της ιστοσελίδας ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ – www.greeks-albanians.com σε ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας με προϋπόθεση την αναφορά του αρθρογράφου και της ιστοσελίδας με ενεργό λινκ.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή όλων των αναρτήσεων της ιστοσελίδας ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ – www.greeks-albanians.com σε έντυπα μέσα χωρίς τη γραπτή άδεια του κατόχου αυτής της ιστοσελίδας Μάριου Δημόπουλου.

Saturday the 29th - . Thanks to Joomla 2.5 templates by FTS