Οι Έλληνες Αλβανοί και οι δήθεν Έλληνες Ελληναράδες

Written by Μάριος Δημόπουλος
Share

ΚΑΤΑ ΠΥΡΟΒΟΛΗΜΕΝΟΥΣ ΑΡΧΑΙΕΛΛΗΝΙΣΤΕΣ ΕΙΜΑΙ ΑΛΒΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΑΛΒΑΝΙΚΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ!!!

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΒΑΝΙΤΩΝ

 

Στη χώρα του έσχατης ξεφτίλας, της αμάθειας ή ημιμάθειας, στη χώρα του απόλυτου μηδενικού, όπου οι σημερινοί κάτοικοι είναι ανιστόρητα απολίτιστα και ανελλήνιστα όντα, όλα θα τα ακούσεις. Αλλά ότι θα άκουγα και από τους θεωρούμενους αρχαιοελληνιστές ότι είμαι Αλβανός ή πράκτορας των Αλβανών και όλες τις άλλες αρρωστημένες μαλ… που θα διαβάσετε παρακάτω, δεν το περίμενα. Δυστυχώς Έλληνες δεν υπάρχουν. Ο ασθενής είναι ετοιμοθάνατος, και καλύτερα να πεθάνει να ησυχάσουμε, να μην τρέμουν και τα κόκκαλα των προγόνων μας. Οι απόψεις μου που πριν μερικές δεκαετίες θα θεωρούνταν υπερπατριωτικές πανελληνιστικές και έξυπνα εθνικιστικές, από το σύγχρονο οχετό των νεοσκατορωμιών που μας το παίζουν και Έλληνες στο θρήσκευμα (εδώ γελάμε τώρα) θεωρούνται ανθελληνικές και προδοτικές.

 

Παραθέτω τα ποστ εναντίον μου κάποιοων ατόμων στο facebook. Το λυπηρό είναι ότι είναι γυναίκες μεγάλης σχετικά ηλικίας και όχι κάποια ανήλικα ή 18χρονα αγοράκια που γράφουν με ψευδώνυμο και έχουν το ακαταλόγιστο. Θα έπρεπε να φάνε μια μηνυσούλα για συκοφαντική δυσφήμηση, αλλά δεν ασχολούμαι με ψυχιατρικές περιπτώσεις.

Παρακάτω ακολουθεί απάντηση επιστημονική στις ανοησίες τους. Δεν έγραψα αυτό το άρθρο σαν απολογία. Ούτε θα κάτσω να εξηγήσω ποιος είμαι, τι έχω σπουδάσει ή αν είμαι Αλβανός (τι άλλο θα ακούσω ακόμα!!!). Ούτε καν Αρβανίτης είμαι. Απλώς παραθέτω αυτό το κείμενο, για να δείξω ότι οι νεοέλληνες είναι ξοφλημένοι, και οι μόνοι υπαίτιοι της σημερινής νεοελληνικής κατάστασης είναι οι νεοέλληνες κάθε ιδεολογικής τάσης (αρχαιοελληνιστές, κομμούνια, εθνίκια και χριστιανοβαρεμένοι), και ας ψάχνουν να βρίσκουν θύτες τους Έλληνες πολιτικούς ή τη νέα τάξη πραγμάτων, επιθυμούντες να παρουσιάσουν του εαυτούς τους ως θύματα. Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις...Τι να κλάψεις άλλωστε; Για γέλια είναι.

Σε αυτό το άρθρο θα εξηγηθούν:

1. Ότι η Αλβανική γλώσσα προέρχεται από την αρχαία Ελληνική.

2. Ότι όλοι οι Έλληνες ακόμα και στα σχολεία διδάσκαμε ότι οι Αλβανοί ήταν Έλληνες Πελασγοί.

3. Ότι οι Αρβανίτες του 19ου αιώνα (από τον Αρβανίτικο Σύνδεσμο του Σέχου, Μπότσαρη και Τζαβέλλα μέχρι και τους απλούς Αρβανίτες δέχονταν ότι έχουν Αλβανική καταγωγή. Σήμερα βέβαια από κόμπλεξ οι Αρβανίτες το αρνούνται.

Δηλαδή δεν ξέρουν οι Αρβανίτες Σέχος, Μπότσαρης, Τζαβέλλας, ο Κουπιτώρης, ο Βιρβιλής, ο Λαμπρυνίδης και άλλοι τι καταγωγής ήταν, γνωρίζουν καλύτερα οι νεοέλληνες του φραπέ και του σουβλακίου και της κοπάνας!!! Τι άλλο θα ακούσουμε σε αυτόν τον τόπο της έσχατης παρακμής.

Δεν ξέρουν οι Θωμόπουλος, Κουπιτώρης, Μπέλλος, Καμάρδα και άλλοι που γνώριζαν άπταιστα αρχαία Ελληνικά, Αλβανικά και γλωσσολογία αν η Αλβανική σχετίζεται με την Ελληνική γλώσσα, το γνωρίζουν τα εν λόγω άτομα που δεν γνωρίζουν γκρι Αλβανικά, και ασφαλώς δεν γνωρίζουν γλωσσολογία και είμαι σίγουρος ότι έχουν παχυλή άγνοια από αρχαία Ελληνικά.

Ας διαβάσουν λοιπόν αυτά που τους γράφω και αν έχουν σοβαρό αντίλογο και μπορούν να ανατρέψουν κάτι από αυτά που γράφω, ας απαντήσουν. Πριν απαντήσουν, ας σπουδάσουν 4 χρόνια γλωσσολογία και φιλολογία, ας μάθουν τέλεια αρχαία Ελληνικά, ας βάλουν τα οπίσθιά τους να μάθουν Αλβανικά, και μετά ας μιλήσουν και ας καγχάσουν, όπως ήδη έχουν κάνει από την παχυλή άγνοια που τους διέπει. Το πρόβλημα όμως των εν λόγω ατόμων (αλλά και όσων άλλων μου επιτίθενται επί του συγκεκριμένου θέματος) είναι ότι δεν επιχειρηματολογούν, αλλά βρίζουν, συκοφαντούν και ειρωνεύονται. Αν αυτό είναι αρχαιοελληνικό ήθος, για το οποίο υποτίθεται ότι κόπτονται, τι να πω; Περισσότερο με εβραϊλίκι μοιάζει και υπουλες τακτικές τύπου Δαβίδ.

Παρουσιάζω λοιπόν τι έγραψαν εναντίον μου, χωρίς να παρουσιάζω τα ονόματά τους (τσ σχόλιά τους τα έχω κρατήσει στο αρχείο μου φωτογραφημένα με Prt Sc SysRq, όπως ακριβώς τα έχουν αναρτήσει στο facebook, ώστε να μην μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν έχουν γράψει όσα παραθέτω.

 

 Άτομο 1

ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ / ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ.

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ-ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ Marios Dimopoulos ο οποίος είναι μάλλον Αλβανός και διατηρεί σελίδα με τεράστια προπαγάνδα εις βάρος της Ελληνικής ιστορίας μας,διαδώστε το.Αυτή είναι η σελίδα του. http://www.greeks-albanians.com/


 Άτομο 1

 ΕΥΓΕ ΝΟΥΜΕΡΟ!ΕΚΤΕΘΗΚΕΣ!ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΕΒΑΨΕΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΑΦΗ ΣΟΥ.

 

  Άτομο 1

ΔΙΑΒΑΣΕ ΦΟΙΒΗ ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΩΛΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ... : ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

   Άτομο 2

ΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ ;;;;; ΑΑΑΑΧΑΧΑΑΑΑ. ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ;;; ΚΑΤΙ ΜΕΤΑΞΥ ΡΩΣΙΚΑ ΤΣΕΧΙΚΑ ΣΛΑΒΙΚΑ ..ΑΑΧΑΧΑΑΑΑΑΑ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ !!!
ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ .. ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΗ ..ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

    Άτομο 3

Αυτό που λες είναι μισή αλήθεια και σκέτη προπαγάνδα. Οι αρβανίτες έμεναν στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Αλβανία μέχρι που ηττήθηκε ο Καστριώτης. Μετά κατέβηκαν πιό χαμηλά. Και στην Αλβανία πήγαν και έμειναν άλλοι. Που πλέον ονομάζονται Αλβανοί. Το τί ίσχυε στην περιοχή το 1500 δεν έχει σχέση με το σήμερα. Οι σημερινοί Αλβανοί μετοίκησαν στην Αλβανία αργότερα, με εξαίρεση την Β. Ήπειρο.Οι σημερινοί Αλβανοί έχουν τόση σχέση με τους Πελασγούς, όση σχέση έχουν οι Σκοπιανοί με τους Μακεδόνες. Η παρουσία του Δημόπουλου στη συζήτηση, κατάντησε σκάνδαλο.

     Άτομο 4

Μαριε συγγνωμη αλλα απο οσους Αρβανιτες γνωριζω , και γνωριζω παρα πολλους, ουτε ενας δεν εχει ισχυρισθει κατι τετοιο τουναντιον μαλιστα . Οι σημερινοι Αλβανοι ηλθαν πολυ αργοτερα στην Ιλλιρικη χερσονησο οπου κατοικουσαν ελληνικα φυλα απο την Αλβανια του Καυκασου. ΕΙΠΑΜΕ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΗΛΘΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΥΚΑΣΟ ΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ.

     Άτομο 5

Οι Αλβανοί ήρθαν απ' το Άρβανο του Καυκάσου τον μεσαίωνα.

Τελικά είσαι πράκτορας των Αλβανών.
Είσαι προκλητικός και προδότης. Η Λ. έχει δίκιο, είσαι Αλβανός και το όνομά σου είναι ψεύτικο.Δεν σε πληρώνει ο Μπερίσα, σε πληρώνουν οι μυστικές υπηρεσίες της Αλβανίας.

     Άτομο 4

·  ΣΙΓΑ ΜΗ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΚΙΟΛΑΣ ΤΟ ΣΟΥΡΓΕΛΟ

   Άτομο 5

 Πάντως έχει πλάκα. Το Αλβανό μπήκε εδώ και έρριξε χολή, αλλά.. ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρεται. Γειά σου Μάριε Μπερισάι. Αει στα τσακίδια, βούρλο.

    Άτομο 4

Πως φαινονται οι εκπαιδευμενοι πρακτορες ! Επι επτα ωρες κανει αδιακοπη προπαγανδα ! Δεν εχεις το αναστημα παλληκαρακι μου να τα βαλεις μαζι μας , οσο μιλας τοσο πιο γελοιος γινεσαι.  Να πλενεις το στομα σου οταν μιλας για Περικλη Γιαννοπουλο και Λιαντινη βρωμιαρη.

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΥΣ

ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΜΕ ΤΟΝ 19ο ΑΙΩΝΑ ΟΤΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΛΑΣΓΟΙ. ΟΙ ΝΟΜΟΘΕΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ας δούμε όμως τι πίστευαν οι Έλληνες επιστήμονες τον περασμένο αιώνα. Οι Έλληνες μαθητές στα μέσα του 19ου αιώνα μάθαιναν στο σχολείο ότι οι Αλβανοί είναι Ελληνικό φύλο. Σε ένα σχολικό εγχειρίδιο Ιστορίας του 1864 διαβάζουμε: «Κοινό σύμβολο όλων ημών η ομόνοια και η ένωσις. Μηδέ των Αλβανών αυτών εξαιρουμένων. Επειδή και αυτοί Έλληνες εισί, μάλιστα δε οι άμεσοι των Πελασγών απόγονοι». Αυτό το απόσπασμα περιέχεται στο βιβλίο της Χριστίνας Κουλούρη ''Ιστορία και Γεωγραφία στα ελληνικά σχολεία (1834-1914)'', σελ. 202.

Σύμφωνα με ελληνικό νόμο του 1904  στη στρατιωτική σχολή Ευελπίδων  μπορούσαν  να εισέλθουν Έλληνες και Αλβανοί , ως Έλληνες  το γένος. Θεωρεί δηλαδή ο νομοθέτης του ελληνικού βασιλείου  τους Αλβανούς ως ομογενείς. Βασιλικό Διάταγμα της 10ης Αυγούστου 1904 "Περι Εισαγωγής και εκπαιδεύσεως εν τω Στρατιωτικώ Σχολείω των Ευελπίδων αλλοδαπών ελληνικής ή αλβανικής καταγωγής" (Φ.Ε.Κ. 184 Α' , 14-08-1904): «Αλλοδαποί ων ο πατήρ ή η μήτηρ είναι ομογενείς, ήτοι Έλλην ή Αλβανός την καταγωγήν, επιτρέπεται να εισάγωνται και εκπαιδεύωνται εν τω στρατιωτικώ σχολείω». Οι Έλληνες και οι Αλβανοί του εξωτερικού που δεν έχουν  την Ελληνική ιθαγένεια θεωρούνται για το νομοθέτη του 1904 εξίσου ομογενείς και είναι αδελφοί στην καταγωγή και έτσι θεωρείται ότι οι Αλβανοί μπορούν να υπαχθούν στο Ελληνικό έθνος.

 

ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ

1. Ο ιατροφιλόσοφος και γλωσσολόγος Ιάκωβος Θωμόπουλος, βαθλυς γνώστης της αρχαίας Ελληνικής, της Αλβανικής και της ιστορικοσυγκριτικής γλωσσολογίας, στο 1000 σελίδων  βιβλίο του «Πελασγικά» που εκδόθηκε το 1912 απέδειξε την Ελληνικότητα των Αλβανών και της γλώσσας τους. Γράφει:

«Η Αλβανική αποδεικνύεται εν τω ημετέρω έργω ουχί μόνον Πελασγική, αλλά και προς την Ελληνικήν συγγενεστάτη και οιωνεί Ελληνική τις διάλεκτος. Διότι τούτο μεν πάντες οι φθογγικοί αυτής νόμοι και πολλοί γραμματικοί σχηματισμοί εισί κοινοί και εν τη Ελληνική, τούτο δε ουδεμία σχεδόν Αλβανική λέξις υπάρχει η μη ευρισκομένη εν τοις ελληνικοίς λεξικοίς. Η σύγκρισις του Πελασγικού κειμένου προς την Αλβανικήν μετάφρασιν ή μάλλον ειπείν παράφρασιν αποδεικνύει την ταυτότητα της αρχαίας Ελληνο-Πελασγικής προς την νεωτέραν Ελληνο-Πελασγικήν ήτοι Αλβανικήν. Η δε παραβολή αμφοτέρων τούτων προς την αρχαϊκήν Ελληνικήν πείθει πάντα, ότι η αρχαία Ελληνο-Πελασγική ως και η νεωτέρα ή Αλβανική ουδέν άλλον εισίν ή απλούν Πρωτοελληνικόν ιδίωμα. Κατατάσσομεν δε ταύτην (την Αλβανική) μετά της Θρακο-φρυγικής εν τη μεγάλη οικογενεία των Ελληνικών γλωσσών. Επειδή δε η γλώσσα των νυν εν τη αρχαία Ιλλυρία οικούντων Αλβανών αποδεικνύεται Πελασγική, ομόγλωσσοι δε φυσικώ των λόγω εικάζονται και οι παλαιοί Ιλλυριοί, η αρχαία Ιλλυρική φαίνεται αναγομένη, ως και η σημερινή Αλβανική, εις τον Πελασγικόν κλάδον της οικογενείας των Ελληνικών γλωσσών. Οι Αλβανοί εισίν έθνος Ελληνο-Πελασγικόν».

2. Ο Αρβανίτης και πολιτευτής Λουκάς Μπέλλος, βαθλυς γνώστης της Αλβανικής,  το 1903 έγραψε το υψίστης σημασίας βιβλίο με τίτλο «Αλβανικά ή αι τρεις ζώσαι διάλεκτοι της Ελληνικής γλώσσης», στο οποίο αποδεικνύει με ατράνταχτα επιχειρήματα την ελληνική καταγωγή των Αλβανών και της γλώσσας τους. Σε αυτό το βιβλίο υποστηρίζει ότι η Αλβανική είναι ελληνική διάλεκτος.

Ας δούμε μερικά αποσπάσματα από το έργο του.

«Παιδιόθεν και εξ απαλών ονύχων, ου μην αλλά και πατρόθεν και από πάππου και των άλλων προγόνων, την Αλβανίαν εμάθομεν να θεωρώμεν επαρχίαν ελληνικήν, ως και την Ήπειρον και Μακεδονίαν και Θράκην και Μικράν Ασίαν, τους δε Αλβανούς Έλληνας γνησιωτάτους και ελληνικωτάτους, ώσπερ και τους Κρήτας και Κυπρίους, με ταύτην μόνον την διαφοράν, ότι χρώνται κατ’ οίκον ιδία διαλέκτω, καθάπερ οι Τσάκωνες. Εξετάζοντες δε τους Αλβανούς βλέπομεν ότι έχουσι ταύτα προς τους άλλους Έλληνας ήθη και έθιμα, ων πλείστων ανέρχονται και μέχρι των ομηρικών έτι χρόνων.

Το ασφαλέστερον όμως και βεβαιότατον τεκμήριον της Ελληνικής των Αλβανών καταγωγής παρέχει η επιστημονική εξέτασις της Αλβανικής διαλέκτου».

Ανατρέποντας τη θεωρία ότι οι Αλβανοί προέρχονται από τον Καύκασο γράφει: «Αλλ’ η επισταμένη της Αλβανικής διαλέκτου μελέτη και ανάλυσις πάντας τους λήρους τούτους ως αράχνης ιστούς το δη λεγόμενον, δύναται να διαλύση, αποδεικνύουσα, ότι ούτοι ήσαν οι αρχαιότατοι κάτοικοι της Ιλλυρικής ή Ελληνικής Χερσονήσου και ουχί όμαιμοι και αδελφοί απλώς των Ελλήνων, αλλ’ η αυτή εκείνη μεγαλουργός και ευγενής φυλή…πολλάς δε προ Ομήρου χιλιετηρίδας κατέχουσα σύμπασαν την ανατολικήν της Μεσογείου λεκάνην μετά και των μεγάλων νήσων Κρήτης και Κύπρου και της εν Ιταλία μεγάλης Ελλάδος και Σικελίας και της Μικράς Ασίας συμπάσης».

3. Ο Υδραίος Αρβανίτης φιλόλογος  Παναγιώτης Κουπιτώρης στο βιβλίο του "Αλβανικαί Μελέται, Πραγματεία ιστορική και φιλολογική περί της γλώσσης και του έθνους των Αλβανών'' υποστηρίζει την ελληνικότητα των Αλβανών και της γλώσαας τους: «Αλλά από τα προεκτεθέντα συμπεραίνεται ότι η ιλλυρική γλώσσα δεν είναι αλλότρια της ελληνικής, αλλά διάλεκτός της και ότι οι Ιλλυριοί ήταν Ελληνικό φύλο. Πολλοί των Αλβανολόγων λόγω της συγγένειας της Αλβανικής προς την ελληνική, ονόμασαν την Αλβανική πελασγική, και τους Αλβανούς ως Πελασγούς. Πελασγική λοιπόν ούσα η αλβανική γλώσσα είναι μεικτή από την ελληνική και τη λατινική. Διότι οι Πελασγοί ήταν ανέκαθεν γένος Ελληνικό, όπως παραδίδει ο αρχαίος ιστοριογράφος Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς».

Αυτά γράφει ο Κουπιτώρης και ετυμολογεί πολλές σωζόμενες ιλλυρικές λέξεις μέσα από την αλβανική. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Οι Ιλλυριοί ονόμαζαν κοροϊδευτικά ''Δευάδαι'' τους Σάιους, έναν Θρακικό λαό, επειδή μεθούσαν και βρέχονταν με οίνο. Γιατλι τους ονόμασαν έτσι; Ο Κουπιτώρης δίνει μια εκδοχή από το το αρχαιοελληνικό ρήμα «δεύεσθαι», που σήμαινε «βρέχομαι με οίνο». Προχωρεί όμως τη σκέψη του. Ο μέθυσος, γράφει, στα Τοσκικά λέγεται dέjμ-υ και dέρ-υ, στα Αρβανίτικα και στη γλώσσα των Αρμπερέσηδων λέγεται i dεjμ-υ, ε dέjμ-ε jα και ε dέjμε-α. Στα γκέγκικα ι dεjτούνε, τοσκικά ι dεjtoυρε = μεθυσμένος. Και για να μην πολυλογώ με διάφορα επιχειρήματα δείχνει ότι το ιλλυρικό Δευάδαι σχετίζεται με τα dέj και dέhεμ. Τα αλβανικά αυτά ρήματα τα ετυμολογεί από τη ρίζα θη (με αρχαία προφορά τhε, αφού το θ προφερόταν ως τ με δασεία h, δηλαδή τχ και το η ως ε) του αρχαιοελληνικού ρήματος θάω, το οποίο σήμαινε πίνω, θηλάζω. Από αυτή τη ρίζα θη, προέρχεται το ρήμα με-θύω, που σε ορισμένους τύπους ήταν "θάξαι¨.
Ας δούμε και κάτι άλλο που γράφει ο Κουπιτώρης. Αναφέρεται στη λέξη Άσπετος, με την οποία οι Ηπειρώτες ονόμαζαν τον Αχιλλέα, και οι Αλβανοί λένε, ορίστε οι Ηπειρώτες μίλαγαν Αλβανικά, αφού ο άσπετος σήμαινε ταχύς και στα αλβανικά γρήγορος είναι ι σπέιτε. Ο Κουπιτώρης όμως ετυμολογεί το άσπετος από την ελληνική λέξη άσπευστος που σημαίνει πολύ γρήγορος, και δεν είναι άλλη από τη γνωστή λέξη σπευστός με το επιτατικό α στην αρχή (μερικές φορές το α στην αρχή μια λέξης αυξάνει τη σημασία της). Άρα άσπευστος σημαίνει πολύ γρήγορος.
Το υ προφερόταν σαν το γαλλικό y, δηλασή κάτι μεταξύ ι και υ.
Άρα οι αρχαίοι Έλληνες θα προέφεραν aspe-i-s-t-os. Ο Κουπιτώρης θεωρεί ότι το αλβανικό speit-e προέρχεται από το ελληνικό σπευστός, με αρχαία προφορά spe-i-s-t-os. Οι Αλβανοί πέταξαν την άχρηστη γι'αυτούς κατάληξη -ος και είχαν σπευστ, πέταξαν και το σ, και είπαν σπευτ, σηλαδή speit.

4. Ο L.S. Stavrianos, καθηγητής ιστορίας πανεπιστημίου Northwestern, στην ελληνική έκδοση της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας, τ.2, σελ. 120-122, γράφει: «Οι Αλβανοί είναι απόγονοι των αρχαίων Ιλλυριών. Οι Αλβανοί συγκαταλέγονται μεταξύ των αρχαιότερων λαών της Ευρώπης. Η αλβανική γλώσσα ανήκει εις τον θρακοϊλλυριακόν κλάδον της ινδογερμανικής γλωσσικής ομοφυλίας. Βάσις της σημερινής αλβανικής είναι η πανάρχαια Ιλλυρική. Ο Δημήτριος Καμάρδα ησχολήθη με την αλβανικήν γλώσσαν και κατέλιπε περισπούδαστας μελέτας, εξ ων σημαντικώτεραι είναι το Δοκίμιον συγκριτικής γραμματολογίας επί της αλβανικής γλώσσης και το Παράρτημα, καταδεικνύουσαι την στενήν συγγένειαν της αλβανικής προς την ελληνικήν».
Όπως βλέπουμε ο εν λόγω καθηγητής μνημονεύει την περισπούδαστη εργασία του Demetrio Camarda, που αποδεικνύει τη στενή συγγένεια της αλβανικής με την ελληνική. Μάλιστα ο παλιός σπυδαίος Έλληνας ιστορικός Παύλος Καρολίδης έγραψε στον πρόλογο της Ιστορίας του Παπαρρηγόπουλου ότι ο Camarda θεωρούσε την Αλβανική ως ένα Ελληνικό προομηρικό ιδίωμα. Την εργασία αυτή του Camarda είμαι ο μόνος παγκοσμίως που την έχω επιμεληθεί και θα την παρουσιάσω στην ιστοσελίδα μου. Τα στοιχεία λοιπόν της σύνδεσης της αλβανικής με την ελληνική και την πελασγική, όπως αποδεικνύεται από αυτό το βιβλίο καθώς και από άλλα, είναι μυριάδες.

ΔΕΙΓΜΑ 100 ΑΛΒΑΝΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΕΤΥΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

1. Η Αλβανική λέξη γημς (gysmë) σημαίνει μισός. Το αλβανικό γημς προέρχεται από το ελληνικό ήμισυ. Το ήμισυ είχε δασεία F, δηλαδή ήταν Fήμισυ. Τα Αλβανικά δεν έχουν καταλήξεις. Άρα το Fήμισυ έγινε Fήμις. Στη συνέχεια έγινε απαλοιφή του ι μεταξύ δύο φωνηέντων, και η λέξη έγινε Fήμς, και με προφορά του διγάμματος ως γ, έγινε γημς. Οπότε να η δήθεν αλβανική λέξη γημς αποδεικνύεται αρχαία ελληνική.

2. Η αλβανική λέξη γας (gaz) σημαίνει χαρά. Η λέξη είναι ελληνικότατη. Ο Ησύχιος διασώζει τη λέξη γαδ-εώ που σημαίνει χαρά και το ρήμα γάδεσθαι που σημαίνει «ήδεσαθαι».

3. Η αλβανική λέξη γουρ (gur)σημαίνει πέτρα. Προέρχεται από τη λέξη όρος/ούρος με δίγαμμα. Επομένως η λέξη Fούρ-ος με την απαλοιφή της κατάληξης –ος έγινε η αλβανική γουρ.

4. Η αλβανική λέξη ούδε (udhë) σημαίνει δρόμος. Η λέξη αυτή δεν είναι άλλη από την ελληνική λέξη οδός. Το οδός με κώφωση του αρχικού ο έγινε ουδός, με αναβιβασμό τόνου στην προπαραλήγουσα έγινε ούδος, και με αφαίρεση της κατάληξης –ος έγινε ούδ, εξού και η αλβανική ούδε.

5. Η αλβανική λέξη έθετ (ethet)σημαίνει πυρετός. Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό αίθω που σημαίνει καίω.

6. Η αλβανική λέξη ατιέ (atje)σημαίνει εκεί. Προέρχεται από την αιγαιγαιπελαγίτικη λέξη ατού που σημαίνει εκεί.

7. Η αλβανική λέξη αΐ (ai) σημαίνει αυτός. Η λέξη αυτή είναι ελληνικότατη. Οι αρχαίοι Κρήτες και Λάκωνες έλεγαν αύς που σημαίνει αυτός. Ουσιαστικά λοιπόν η αλβανική δεικτική αντωνυμία αΐ προέρχεται από την ελληνική αντωνυμία αυτός (αυ-τος) χωρίς την κατάληξη –τος.

8. Η αλβανική λέξη βετ (vetë)σημαίνει μόνος. Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό βαιός που σημαίνει μόνος. Ο Σοφοκλής έγραφε: «Πότερον εχώρει βαιός ή πολλούς έχων».

9. Η αλβανική λέξη βάιζα (vajzë)σημαίνει κορίτσι, και άρα κατ' επέκταση παιδί. Ο παις στη γενική κάνει παιδός. Έτσι οι Αλβανοί πήραν τη ρίζα παιδ-, τρέψαν το π σε β και το δε σε ζ, και η ελληνική ρίζα παιδ έγινε βαιζ, δηλαδή βάιζα.

10. Η αλβανική λέξη βαρ (varr)σημαίνει τάφος. Προέρχεται από το ελληνικό βάρ-αθρον.

11. Η αλβανική λέξη βδες (vdes)σημαινει πεθαίνω. Πιθανότατα προέρχεται από το ελληνικό βδέ-ω που σημαίνει βρωμάω λόγω θανάτου, ψοφώ. Ή προέρχεται από το ρήμα φθείω που σημαίνει πεθαίνω με τροπή του φ σε β και του θ σε δ, δηλαδή φθείω = βδείω, από όπου ρο αλβανικό βδες.

12. Η αλβανική λέξη βjέτ (vjet/vit) σημαίνει έτος. Η λέξη είναι ελληνικότατη, από το έτος με δίγαμμα Fέτος.

13. Η αλβανική λέξη δε (dhe)σημαίνει γη. Αυτή είναι ελληνικότατη. Ο Ησύχιος γράφει: «δη = γη», και οι Δωριείς λέγαν δα τη γη, εξού και Δήμητρα (δα- μάτερ).

14. Η αλβανική λέξη δουρόι (dhuroj)σημαίνει δωρίζω. Προέρχεται από το ελληνικό δωρώ με τροπή του ω σε ου.

15, Η αλβανική λέξη δωμ (dhomë)σημαίνει δωμάτιο. Προέρχεται από την αρχαιοελληνική δώμα.

16. Η αλβανική λέξη δjεκ (djeg)σημαίνει καίω. Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό δαίω.

17. Η αλβανική λέξη δούα (ντούα) σημαίνει θέλω. Προέρχεται από το βού-λ-ομαι με τροπή του β σε δ. Τέτοιος τύπος υπήρχε και στην αρχαιότητα. Ο Ησύχιος γράφει: «Δήλονται = θέλουσι, δήλεσθαι = βούλεσθαι».

18.  Η αλβανική λέξη δριθ (drith)σημαίνει σπαρτά. Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό δρέπω που σημαίνει θερίζω. Επομένως δρέπω σπαρτά, δηλαδή δρεπ-ω δριθ!!!

19. Η αλβανική λέξη ικ (ik) σημαίνει φεύγω. Προέρχεται από το ελληνικό είκ-ω που σημαίνει υποχωρώ.

20. Η αλβανική λέξη έλκj σημαίνει έλκω. Άρα προέρχεται από το ελληνικό έλκω.

21. Η αλβανική λέξη έμμα σημαίνει μητέρα. Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό άμμα με αιολική τροπή του α σε ε.

22. Η αλβανική λέξη ένδερ ή άνδερ (enderr/anderr) σημαίνει όνειρο. Προέρχεται από το αρχαίο κρητικό άναιρ-ον που σήμαινε όνειρο. Να προσεχθεί ότι η γκέγκικη κράτησε αυτούσια τη λέξη αναιρ-ον ως άναιρ!!!

23. Η αλβανική λέξη ερ (erë)σημαίνει αέρας. Προέρχεται από την αρχαία ελληνική αήρ.

24. Η αλβανική λέξη εδέ (edhe)σημαίνει και. Πρόκειται για αυτούσια επιβίωση του ομηρικού εδέ!!!

25. Η αλβανική λέξη θερ (ther)σημαίνει σφάζω. Προέρχεται από το τείρω ή κατά άλλους από το θερ-ίζω.

26. Η αλβανική λέξη θεμ (them)σημαίνει λέω. Προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό φημί, με τροπή του φ σε θ.

27. Η αλβανική λέξη θίκα (thika)σημαίνει μαχαίρι. Προέρχεται από το ρήμα θύω. Οι Τσάκωνες λένε «έθυκα ταν αίγα». Έθυκ-α = θικα. Με τι θυσιάζεις (θύεις); Με θίκα (μαχαίρι)!!!

28. Η αλβανική λέξη καμ (kam) σημαίνει έχω. Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό κάω, πάω. Στα ομηρικά έχουμε τον τύπο πάομαι. Η μετοχή του αλβανικού καμ είναι πάσουρ αό το ελληνικό πάομαι.

Ας δούμε και κάτι άλλο. Ο παρακείμενος του ρήματος π.χ. λύω, είναι λέ-λυ-κα. Τι σημαίνει λέλυκα; Σημαίνει έχω λύσει. Τι είναι η κατάληξη –κα του παρακειμένου; Μα το αλβανικό καμ (στο τρίτο πρόσωπο κα), που δίνει στον ελληνικό παρακείμενο τη σημασία του έχω. Ιδού η στενή σχέση ελληνικής και αλβανικής. Πρόκειται περί ίδιας γλώσσας!!!

29. Η αλβανική λέξη κεκ (keq)σημαίνει κακός. Πρόκειται για ελληνικότατη λέξη. Ο Ησύχιος διασώζει τη λέξη κήκας που σημαίνει κακός.

30. Η αλβανική λέξη κου (ku)σημαίνει που. Πρόκειται για την ιωνική λέξη κου.

31. Η αλβανική λέξη λίγα (liga)= η δυστυχία, ο όλεθρος. προέρχεται από το ομηρικό ο λοιγός που σημαίνει ‘όλεθρος, καταστροφή’ ή από το λυγ-ρός.

32. Η αλβανική λέξη βόγκελ (vogel) σημαίνει μικρός. Το επίθετο vogel βόγελε που σημαίνει μικρός δεν είναι τίποτα άλλο από το ελληνικό επίθετο ολίγος. Ας δούμε πώς. Το ολίγος με με αναβιβασμό του τόνου γίνεται όλιγος. Με μετάθεση του γ και του λ γίνεται όγιλος και με αρχικό δίγαμμα F γίνεται Fόγιλος. Έτσι το Fόγιλος, προφερόμενο βόγιλος, δεν είναι τίποτα άλλο από το αλβανικό βόγελ = vogel.

33. Η αλβανική λέξη βjέρε, βέρε και βάρε (varë)σημαίνει αναρτώ, κρεμώ, προσάπτω. Προέρχεται από το ελληνικό ρήμα αίρω, με δίγαμμα Fαίρω.

34. Η αλβανική λέξη βάπ-ε (vapë)σημαίνει θέρμη. Προέρχεται από το ελληνικό άπτ-ω με δίγαμμα Fάπτ-ω που σημαίνει ανάβω.

35. Η αλβανική λέξη βέρα (verë)σημαίνει άνοιξη. Προέρχεται από το ελληνικό έαρ, με δίγαμμα
36. Η αλβανική λέξη βέσσ-ε (vessë)σημαίνει έθιμο. Προέρχεται από το ελληνικό έθος, με δίγαμμα Fέθος και με εναλλαγή του θ σε σ, έχουμε το αλβανικό βέσσ-ε.

37. Η αλβανική λέξη άφερ (afer) σημαίνει κοντά. Προέρχεται από το ομηρικό άφαρ. Το α στα ελληνικά είναι στερητικό και σημαίνει μη. Άρα άφαρ (ή αλβανικά άφερ) σημαίνει κοντά, δηλαδή μη μακριά. Πώς λέγεται το μακριά στα αγγλικά; Far. Τι είναι το far; Είναι το άφαρ ή άφερ χωρίς το αρνητικό μόριο.

38. Η αλβανική λέξη άντεα σημαίνει χαρά. Προέρχεατι από το αρχαίο ελληνικπο ανδάνω που σημαίνει χαίρομαι.

39. Η αλβανική λέξη μαδ (madh) σημαίνει μεγάλος. Το αλβανικό μαδ προέρχεται από το ελληνικό μέγας. Στην ελληνική γινόταν σε πολλές λέξεις εναλλαγή των γραμμάτων γ και δ. Για παράδειγμα οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν δα αντί γη (από όπου προήλθε και το αλβανικό dhe). Έτσι το μέγας έγινε μέδας, οι Αλβανοί πέταξαν την κατάληξη –ας, και να η ελληνικότατη λέξη μαδ που χρησιμοποιούν οι Αλβανοί.

40. τσε, τσ’ (ç) (και κις) αντωνυμία ερωτηματική και αναφορική «τίς; όστις», άκλιτος σε όλα τα γένη και αριθμούς. Πρβλ. το κυπριακό σί = τι;, σ βόλε = τι θέλεις; Κύπριοι (Ησυχ.) και το τσακωνικό τσι = ποιος;  

41. μαρ (marr) = λαμβάνω από το ελληνικό μάρπτω.

42. σίελ (sjell) ή σιλ. Προέρχεται από το ελληνικό ιάλλω (*σιάλλω) που έχει ακριβώς τις ίδιες σημασίες που έχει το αλβανικό σίελ. Μια σημασία του σίελ είναι στέλνω, φέρνω (π.χ. kushtisolli? = ποιος σε έστειλε/έφερε;). Την ίδια σημασία έχει και το ελληνικό ιάλλω. Πρβλ. επί Δωδώνης…θεοπρόπους ίαλλεν, Αισχ. Πέρσαι 659, ιάλλειν άγγελον, Θεογν. 473.  Το σίελ έχει και τη σημασία του ρίχνω στα γκέγκικα (π.χ. sjellnegur= ρίχνω πέτρα ή λίθο). Την ίδια σημασία έχει και το ιάλλω. Πρβλ. ὀιστόν ίαλλεν = βέλος έριχνε, Ιλιάδα Θ. 300, 309.

43. βάλεν (vallen) = χορός. Προέρχεται από το ελληνικό βαλλισμός που σημαίνει χορός. Αυτή τη λέξη τη διασώζει ο Ησύχιος. Να προσεχθεί ότι έχει δύο λ, όπως και η αλβανική λέξη.

44. φρύμε-α και φρίμε-α (frymë)= πνοή, πνεύμα, αναπνοή. Προέρχεται από το ελληνικό ρήμα φριμάσσω που σημαίνει φυσώ με τα ρουθούνια. Το ουσιαστικό φρύμε-α προέρχεται από το ρήμα φρύj, φρυν ή φριν που σημαίνει πνέω. Ομόρριζο με αυτό το ρήμα  είναι και το ελληνικό φρένες που σημαίνει όργανο της αναπνοής, πνεύμα, διάνοια.

45. κυ, κύj(ky)= αυτός (δεικτική αντωνυμία). Ομόρριζο με το ελληνικό κ-νος, -κεν-ος.

46. αβίς (avis) = προσεγγίζω, πλησιάζω, γειτονεύω. Προέρχεται από το ελληνικό ίσσω (αFίσσω) που σημαίνει ορμώ, με ορμή, με πόθο φέρομαι προς κάτι, επιποθώ.

47. νούσε-jα (nuse)= η νύφη, ομόρριζο με το τσακωνικό νύθη, που προφέρεται ως νούθε. Άρα νούσε-jα και νούθε είναι ίδιες λέξεις.

48. σερόν (shëron) = γιατρεύω, θεραπεύω. Προέρχεται από το ελληνικό ρύομαι (*σερύομαι) που σημαίνει σώζω.

49. σερρόν ή σαρρόν (sherron ή sharron) = χάνομαι, φθείρομαι. Προέρχεται από το ελληνικό ρρω, Fέρρω (*σέρρω) και Fάρρω ή βάρρω που σημαίνει χάνομαι. Στην αλβανική σώζεται το ρήμα έχοντας προθεματικό σ αντί F.

50. μάλι (mal) = Στα Αλβανικά το μάλι σημαίνει τα εξής:

α) πλήθος. Προέρχεται από το ελληνικό μάλα που σημαίνει άθροισμα κατά τον Ησύχιο ή από το ομηρικό μάλα που σημαίνει πολύ.

β) πόθος. Π.χ. με μερρ μάλι = με καταλαμβάνει πόθος. Προέρχεται από το ρήμα μαλι που σημαίνει ζητώ. Το ρήμα αυτό το διασώζει ο Ησύχιος (Γράφει ο Ησύχιος: μαλιες = ζητες, μαλητέον = ζητητέον, μαλαφν = ζητν). Συγγενή προς αυτά είναι και το μέλε = ποθητέ, αγαπητέ που έλεγαν οι Αττικοί καθώς και το μαλιώτερα = προσφιλέστερα. Και αυτές τις λέξεις μας τις παραδίδει ο Ησύχιος.

γ) βουνό. Προέρχεται από το ελληνικό μάλα που σημαίνει βούνισμα κατά τον Ησύχιο. Πρβλ. και το μάλεοι που σημαίνει όριοι κατά τον Ησύχιο.

51. hα (ha) = τρώω. Προέρχεται από το ελληνικό ω που σημαίνει χορταίνω. Ο Ησύχιος γράφει: σαι = χορτάσαι. Η μετοχή του hα είναι νγράνε (ngrenë). Προέρχεται από τα «γραίνειν = σθίειν, γρ = φάγε, Κύπριοι» (Ησύχιος).

52. φάj= χορταίνω. Προέρχεται από το ελληνικό έφαγον, φαγεν.

53. αρατίς (arratis). Προέρχεται από το ελληνικό ράσσω, ράττω και σημαίνει:

α) φυγαδεύω, απομακρύνω, αποδιώκω. Πρβλ. το ελληνικό ραχθείς που σημαίνει διωχθείς κατά τον Ησύχιο.

β) κρημνίζω, συντρίβω. Αυτή τη σημασία έχει και το ελληνικό ράσσω. Γράφει ο Ηρόδοτος (VI44): «ο μν (των ναυαγησάντων Περσών) π τν θηρίων (της θάλασσας) διεφθείροντο ρπαζόμενοι, ο δ πρς τς πέτρας ρασσόμενοι», δηλαδή κατακρημνιζόμενοι, συντριβόμενοι.

54. ούjκ-ου = λύκος. Προέρχεται από το ελληνικό λύκος με αποβολή του αρχικού λ, λύκος = ύκ-ος και με προφορά του υ ως ου έχουμε τον τύπο ούκ-ος. Επομένως ούjκ-ου και ούκ-ος είναι η ίδια λέξη. Αποβολή του αρχικού λ συμβαίνει στην Ελληνική, ιδίως στην Ιωνική, όπως εβω αντί λείβω, γδη αντί λίγδος, αψηρός αντί λαιψηρός, φύσσω αντί λαφύσσω κ.λπ. Αυτό συμβαίνει και στην Τσακωνική διάλεκτο, όπως αύρα = λαύρα, αγό = λαγός, άχανε = λάχανο, όγο = λόγος.

55. ουνί-α (uni γκέγκικα), ουρί-α (uri τόσκικα), ού-νι, ού-jα = πείνα, λιμός. Προέρχεται από το ελληνικό ονιος που σημαίνει ‘στερημένος, ενδεής’ και είναι ίδια λέξη με το ενις, όπως παραδίδει ο Ησύχιος.

56. λιπς (lips) = λείπω. Προέρχεται από το ελληνικό ρήμα λείπω (αόριστος -λιπ-ον). Από αυτό το ρήμα προέρχεται και το αλβανικό ουσιαστικό λιπσί-α που σημαίνει έλλειψη.

57. λιπ, λίπεϊj, λυπ (lyp), λύπι, λύπιj, λύπιν, λύπεν = ζητώ, επιποθώ, ζητώ ελεημοσύνη, επαιτώ. Προέρχεται από το ελληνικό ρήμα λίπτω, λίπτομαι που σημαίνει ‘επιθυμώ σφοδρά’. Ο Ησύχιος παραδίδει το ουσιαστικό λψ που σημαίνει ‘επιθυμία’ εξ’ ου και η λέξη λιψουρία που σημαίνει ‘επιθυμία προς ούρηση’ (Αισχύλος Χο. 756).

58. πι (pi) = πίνω. Προέρχεται από το ελληνικό ρήμα πίνω.

59. τανί = τώρα. Προέρχεται από το ελληνικό τανν που σημαίνει ‘ήδη’.

60. νομ = νόμος. Από το ελληνικό νόμος.

61. λος (loz) = εμπαίζω, χλευάζω. Προέρχεται από τα ελληνικά λάζειν = εξυβρίζειν, λσθαι = παίζειν, λοιδωρεν, λασάσθω, λάσθω = χλευαζέτω, λάσθη = χλεύη (Ησύχιος).

62. πράj(praj)= πραΰνω, ησυχάζω κάποιον. Από το ελληνικό πραΰνω.

63. πρανόj (pranoj) = καταστρέφομαι, αποθνήσκω. Ο Ησύχιος παραδίδει τον τύπο πρανοι = πρηνίζειν, καταστρέφειν. Ο τύπος πρανοι είναι το αλβανικό ρήμα πρανόj.

64. ρόj (rroj),ρον, ρενόj = ζω. Προέρχεται από το ελληνικό ώννυμι που σημαίνει ‘τονώνω, δυναμώνω, αποκτώ δύναμη, είμαι σε καλή υγεία, υγιαίνω’.

65. jε (lejë) = άδεια. Προέρχεται από το ελληνικό ρήμα άω (*Fεάω, με μετατροπή του διγάμματος Fσε j, *jεάω) που σημαίνει ‘αφήνω, επιτρέπω’.

66. κους (kush) = ποιος. Προέρχεται από το θεσσαλικό κς που σημαίνει ‘ποιος’.

67. jο = ου, όχι. Προέρχεται από το ελληνικό ου μαζί με το προθεματικό j, δηλαδή jου. Υπήρχε και αρνητικό μόριο ο. Πρβλ. το Βοιωτικό ο πίττομαι = ου πείθομαι (Ησύχιος). Στα Αλβανικά υπάρχει και jόκε. Το κε στο jόκε είναι το ομηρικό κέ, κν που σημαίνει ‘βέβαια’. Ακόμα και στα νεοελληνικά λέμε ναι-σ-κε που σημαίνει ‘ναι βέβαια’ και όι-σ-κε που σημαίνει ‘όχι βέβαια’. Τα πελασγικό jο σώζεται και στη Σερβική και Τουρκική: jok.

68. δάς(ε) (dhashë) = έδωσα. Ανώμαλος αόριστος του ρήματος jαπ (jep), το οποίο προέρχεται από το ελληνικό πάζω. Από πού προέρχεται όμως ο αόριστος αυτού του ρήματος; Ας δούμε πώς κλίνεται: ενικ. 1) δάς(ε), δας, δατς, 2) δε, 3) δα, πληθ. 1) δάμ(ε), 2) δάτ(ε), δάν(ε). Ο αόριστος προέρχεται από ρίζα δα του δίδωμι (πρβλ. δασμός). 

69. νdιέκ (ndjek), ννιέκ = διώκω. Από το ελληνικό διώκω.

70. dισκόj, νdισκόj, ννισκόjκαι νdεσκόj (ndëshkoj), ννεσκόj= επιπλήττω, τιμωρώ. Προέρχεται από το ελληνικό δικάζω. Πρβλ. το του Ησυχίου δισκάζεται = διαφέρεται (αντί δικάζεται).

71. γαρπέρι (gjarpër) = φίδι. Προέρχεται από το ελληνικό ρπω (*σέρπω, *Fέρπω, *γέρπω). Άρα από το *γέρπω προήλθε το αλβανικό γαρπέρι.

72. κολάιj (kollaj)= εύκολα (επίρρημα). Προέρχεται από το ε-κολος, δύσ-κολος.

73. σκόπ-ι (shkop) = ράβδος, βακτηρία. Προέρχεται από το ελληνικό σκήπων ή σκίπων που σημαίνει ράβδος, βακτηρία. Με το σκόπ-ι σχετίζεται και το δικό μας ‘σκούπα’, κυρίως η ράβδος, στην οποία προσαρμόζεται το σάρωθρο και συνεκδοχικά το σάρωθρο αυτό.

74. dόρε (dorë) = χέρι. Προέρχεται από το ελληνικό δρακαι δρον που σημαίνει ‘το πλάτος του χεριού, η παλάμη’.

75. βένdι (vënd)= τόπος, θέση, κατοικία, πατρίδα. Προέρχεται από το ελληνικό δος (Fέδος) που σημαίνει ‘τόπος όπου μπορεί κάποιος να καθίσει, όπως έδρα, κάθισμα, κατοικία’.

76. sύρι (syri), sύνι (γκεγκ.), sύου, και sίρι, sίου = οφθαλμός. Προέρχεται από το ελληνικό ρις (*σίρις).

77. τjέτερε (tjetër) και jάτερε, jέτερε = άλλος. Προέρχεται από το ελληνικό τερος (Fέτερος, jέτερος), τερος (Δωρικό Βοιωτικό) και με το άρθρο θάτερος.

78. σκόj (shkoj)= φεύγω, πορεύομαι. Προέρχεται από το ελληνικό κω (*σίκω).

79. τούτjε (tutje) = πέρα, εντεύθεν. Προέρχεται από το ελληνικό τούτω ή τουτώ = εντεύθεν, Λάκωνες (Ησύχιος).

80. sούπ-ι (sup) = ράχη, ώμος. Προέρχεται από το ελληνικό πτιος και λόγω δασείας *σύπτιος και με προφορά του υ ως ου *σούπτιος.που σημαίνει ‘ο επί τη ράχη κείμενος’.

81. μεργόj (mërgoj), μεργόν = απομακρύνω. Προέρχεται από το ελληνικό μέργω (*μέργω) που σημαίνει ‘απομακρύνω, δρέπω. Συγγενές είναι και το μέλγω που σημαίνει ‘απομακρύνω, αφαιρώ το γάλα από τους μαστούς’. Ο Ησύχιος διασώζει την κρητική λέξη μεργόν = εμαρμένη. Το μεργόν προέρχεται από το ρήμα μέργω και σημαίνει ό, τι δεν μπορεί κάποιος να απομακρύνει, αποφύγει, δηλαδή τη μοίρα, το ειμαρμένο.

82. φλας (flas)= μιλάω, φωνάζω. Προέρχεται από το ελληνικό φλέω, φληδάω που σημαίνει ‘φλυαρώ, πολυλογώ’ (Ησύχιος).

83. χάρε-α (harë), γάρε-α = χαρά. Υπάρχει και το ρήμα χαρέπς που σημαίνει ‘χαροποιώ κάποιον’. Προέρχονται από τα ελληνικά χαίρω, χάρις, χαρά.

84. άτε-ι (i ati), άτε-α και με jπροθεματικό jάττι = πατέρας. Προέρχεται από το ελληνικό ττα που σημαίνει ‘πατέρας’. Στην ίδια ρίζα ανήκει και το κρητικό έττας που σημαίνει ‘πατέρας’, λέξη που παραδίδει ο Ησύχιος. Το ι είναι jπροθεματικό, άρα έχουμε ιέττας =.jέττας = jάττι = άτε-ι, άτε-α.

85. βρας (vras), βρετ = φονεύω, βρίτεμ = φονεύομαι. Προέρχεται από το ελληνικό άσσω, Fράσσω, άττω, Fράττω που σημαίνει ‘χτυπώ, καταρρίπτω’ ή μάλλον από το έζω, Fρέζω που σημαίνει ‘σφάζω’.

86. σκύτ-ι = ασπίδα. Προέρχεται από το ελληνικό σκύτος που σημαίνει ‘δέρμα’, διότι από δέρμα κατασκευάζονταν οι πρώτες ασπίδες. Ο Meyerετυμολογεί το αλβανικό σκύτ-ι από το λατινικό scutum. Η άποψή του όμως αυτή δεν ευσταθεί, διότι η ασπίδα στα αλβανικά λέγεται και σκούλ-ι, το οποίο προέρχεται από το ελληνικό σκύλος (γεν. σκύλεος), που σημαίνει δέρμα ζώου.

87. άρρεα (arrë) ή hάρρεα = καρύδι. Προέρχεται από το ελληνικό κάρυον.

88. πjεκ (pjek) = ψήνω, ωριμάζω (επί καρπών). Προέρχεται από το ελληνικό πέσσω που σημαίνει ‘ψήνω, ωριμάζω’.

89. θιθ (thith), θιθίνj= τρέφω, θηλάζω. Προέρχεται από το ελληνικό τιθην που σημαίνει ‘τρέφω, θηλάζω’. Γράφει ο Ησύχιος: «τιθηνε· τρέφει».

90. θίθε-α (thithë) = μαστός. Προέρχεται από το ελληνικό τιτθός, τιτθίον που σημαίνει ‘μαστός’.

91. τυμόν (tymon), τυμόj (tymoj) = καίω ούτως ώστε να παράγω καπνό, τύμ-ι (tym) = καπνός, τυμός = καπνίζω. Παράγονται από το ελληνικό θυμιάω (με προφορά του θ ως τ τυμιάω) που σημαίνει ‘καίω ούτως ώστε να παράγω καπνό’.

92. πλjοτ (plotë) = πλήθος, πλήρης. Προέρχεται από τα πλείων, πλέον, πλοτος.

93. νέμε (τοσκ.), νάμε (γκεγκ.) = κατάρα. Προέρχεται από το ελληνικό νέμεσις.

94. νεμεσόν = καταριέμαι. Προέρχεται από το ελληνικό νεμεσάω που σημαίνει ‘οργίζομαι, μέμφομαι’.

95. μjέκ-ου (mjek) = γιατρός (στα γκεγκικά σημαίνει και ‘εξόρκισμα νόσου’). Προέρχεται από το ομηρικό μχος (που τότε προφερόταν ως μέκ-ος) που σημαίνει ‘θεραπεία’. Από τη λέξη μχος προέρχεται και το όνομα Μαχάων. Ο Μαχάων ήταν γιος του Ασκληπιού και διακρινόταν για τις ιατρικές του γνώσεις.

96. hεθ (hedh) = χύνω, κάνω σπονδή στις θυσίες. Προέρχεται από το ελληνικό χέω (*χέFω) που σημαίνει ‘χύνω’.

97. πρες (pres) = κόβω. Προέρχεται από το ελληνικό πρίω που σημαίνει ‘κόβω με πριόνι’.

98. τέρε (i terë)(τοσκ.), τάνε (γκεγκ.) = όλος, ολόκληρος. Το τάνε προέρχεται από το ελληνικό ταναός που σημαίνει ‘εκτεταμένος, ολόκληρος’ (πρβλ. ταναηκέα· δι’ λου κονημένα, Ησύχιος). Το τέρε προέρχεται από το ελληνικό τέλος, τέλειος.

99. πούνε-α (punë)= εργασία. Προέρχεται από το ελληνικό πόνος. Πρβλ. Ησύχιο «πήνην· λέγεται ργασία». Και ρήμα πουνόj από το ελληνικό πονέω.

100. τσφακ (çfaq) = κάνω κάτι φανερό, αποκαλύπτω, φανερώνω. Το τσφακ γίνεται από την πρόθεση τσε που σημαίνει ‘εκ’ και το ρήμα *φακ, το οποίο βρίσκεται μόνο σε σύνθετα. Και τα δύο προέρχονται από ελληνικές λέξεις. Το τσε προέρχεται από το ελληνικό κ. Ας δούμε πώς σχηματίστηκε. Έγινε μετάθεση του κ στην αρχή, δηλαδή το κ έγινε ‘κε’. Στη συνέχεια το κ προφέρθηκε ως τσ, και έχουμε το αλβανικό τσε. Τέτοιες μεταθέσεις γίνονται και στα ελληνικά. Η πρόθεση εκ/εξ έγινε ξε, όπως στο ξεφανερώνω. Το *φακ είναι το ελληνικό φάω, φαέθω, φαίνω που σημαίνει ‘λάμπω’.

 

Η ΕΛΛΗΝΟΠΕΛΑΣΓΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΗΛΙΟΣ

Ο ανθρωπολόγος Ιωάννης Κούμαρης, ιδρυτής της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας, είχε υποστηρίξει την κοινή καταγωγή Ελλήνων και Αλβανών. Ας δούμε τι έγραψε στην εγκυκλοπαίδεια Ήλιος (τόμος Β, σελ. 488-489):

«Οι Αλβανοί…κατάγονται παρ’ όλας τας μίξεις από τους Πελασγούς (πρωτοέλληνας). Εκείνο το οποίον ανέκαθεν έκαμεν εντύπωσιν εις τους ερευνητάς, είναι το γεγονός ότι ενθυμίζουν εις τα χαρακτηριστικά του προσώπου κατά πλείστον τους Έλληνας, οι Τόσκηδες κυρίως. Και είναι φυσικόν τούτο εφ’ όσον και οι δύο, Αλβανοί και Έλληνες, προέρχονται εκ του πρωτοελληνικού φύλου των Πελασγών.

Και η Μυθολογία με τον εκ Βοιωτίας Ιλλυριόν και η προϊστορία, κατά την οποία συγχέονται οι πρώτοι κάτοικοι Ιλλυριοί της Δ. Βαλκανικής με τους ακολουθούντας γειτονικούς Έλληνας ή προέλληνας Πελασγούς, υποδεικνύουν πόσον άφθονον αίμα ελληνικόν ρέει εις τας φλέβας των νοτίων Αλβανών.

Η Φυσική Ανθρωπολογία έπειτα δίδει στοιχεία…ενδεικτικά της συγγενείας Αλβανών (Ιλλυριών) και Ελλήνων και ιδία των νοτίων Αλβανών και Ηπειρωτών…Η ιστορία των Αλβανών με την επανειλημμένην “αδέλφωσιν”, αλλά και με το “αδελφικόν” μίσος άλλοτε, επικυροί την στενήν συγγένειαν με τους Έλληνας. Η γλωσσολογία κατέδειξεν από πολλού την στενήν συγγένειαν των δύο γλωσσών. Η εθνολογία και η ηθογραφία (λαογραφία) των δύο λαών παρουσιάζουν άπειρα σημεία συναντήσεως, εις τα ήθη και έθιμα, την ποίησιν, τας παραδόσεις ακόμη, τα παραμύθια, το ένδυμα, την οικοδομικήν, με τον ελληνομεσογειακόν τύπον καθόλου κ.λπ. Η μίξις τέλος Νοτιοαλβανών και Ελλήνων, η ευκολία της διασταυρώσεως, η αναζήτησίς των, θα ελέγομεν, από παλαιοτάτων χρόνων, αποδεδειγμένως πείθει περί της στενής συγγενείας αυτών. Η εξελλήνισις των Αλβανών, αλλά και η εξαλβάνισις των Ελλήνων ενθυμίζουν τας ενώσεις των εκάστοτε τύπων μιας και της αυτής ομάδος. Οι Αλβανοί της Ελλάδος έχουν τελείως και από αιώνων αφομοιωθή…πλήρως με την ελληνικήν φυλήν».

Η ΙΛΛΥΡΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΠΥΡΣΟΣ

Επειδή συχνά υποστηρίζεται από τους Σέρβους και από ορισμένους Έλληνες εθνικιστές ότι οι Αλβανοί δεν κατάγονται από τους αρχαίους Ιλλυριούς, αλλά ότι ήρθαν από τον Καύκασο τους τελευταίους αιώνες, ας δούμε τι γράφει η Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Παύλου Δρανδάκη, σ.413, τ.3. Το κείμενο αυτό υπογράφει ο διακεκριμένος καθηγητής της Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Κ. Άμαντος:

‘’Είναι ευνόητον ότι οι περισσότεροι των ερευνητών αποκλίνουν υπέρ της γνώμης ότι οι σημερινοί Αλβανοί, όσον και αν ανεμίχθησαν μετ’ άλλων λαών, πρέπει να κατάγωνται κατά μέγα μέρος τουλάχιστον, εκ των αρχαίων κατοίκων της χώρας, των Ιλλυριών. Τουλάχιστον εις το εσωτερικόν, εις την ορεινήν Αλβανίαν, δεν δυνάμεθα να δεχθώμεν ότι οι αρχαίοι Ιλλυριοί έφυγαν και ότι άλλοι λαοί αντικατέστησαν αυτούς. Τα παμπάλαια πατριαρχικά έθιμα, όλος ο βίος των ορεινών Αλβανών συνηγορεί υπέρ της γνώμης ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Ιλλυριών. Διαφέρει το ζήτημα ως προς τους κατοίκους των παραλίων, των πεδιάδων και της Ηπείρου. Εκεί ήτο πολύς ελληνικός πληθυσμός. Δεν υπάρχει λοιπόν αμφιβολία ότι εις τους σημερινούς Αλβανούς υπάρχει άφθονον ελληνικόν αίμα (νότια και παράλια), σερβικόν και εν μέρει ιταλικόν, αλλ’ ότι τον κύριον πυρήνα αποτελεί το ιλλυρικόν στοιχείον, το διασωθέν εις την ορεινήν Αλβανίαν και εκείθεν διαδοθέν και εις τα παράλια.

Ανθρωπολογικαί παρατηρήσεις δεικνύουν ότι οι βόρειοι Αλβανοί, οι Γκέγκηδες, προς βορράν του ποταμού Γενούσου (Σκούμπη) είναι υψηλοί, υπερβραχυκέφαλοι, με σκοτεινόν χρώμα τριχών και οφθαλμών, ενώ οι νότιοι Αλβανοί, οι Τόσκηδες με την υποδιαίρεσιν των Λιάπηδων, είναι πολύ βραχύτεροι το ανάστημα, ολιγώτερον βραχυκέφαλοι, με ανοικτόν χρώμα τριχών και οφθαλμών. Παραλείπουμε άλλας ανθρωπολογικάς υποδιαιρέσεις και αρκούμεθα εις τας μνημονευθείσας δύο κυριωτέρας. Αύται δεικνύουν ότι οι Γκέγκηδες ανήκουν εις την Διναρικήν ομάδα λαών με το υψηλόν ανάστημα, η οποία περιλαμβάνει κατοίκους από των Ανατολικών Άλπεων μέχρι της Ελληνικής Πίνδου, εκτείνεται δηλ. επί της ιδιοτρόπου γεωλογίας των Διναρικών Άλπεων και των προεκτάσεων αυτών. Τα μηνομονευθέντα ανωτέρω ανθρωπολογικά γνωρίσματα των Γκέγκηδων εχαρακτήρισεν ο Γάλλος ανθρωπολόγος Pittardως ιλλυρικά, ταύτα δε διακρίνουσιν κατά μέγα μέρος και τους Μαυρωβουνιώτας και τους Ερζεγοβινίους, ολιγότερον δε τους Βοσνίους και τους Δαλμάτας και τους Κροάτας, οι οποίοι ανεμίχθησαν με περισσότερους Σλάβους. Ότι και οι Τόσκηδες δεν έχουν ακραιφνή τα ιλλυρικά ανθρωπολογικά στοιχεία οφείλεται επίσης εις την ανάπτυξιν αυτών. Κατά ταύτα οι Γκέγκηδες πρέπει να θεωρηθούν ως οι γνησιώτεροι απόγονοι των Ιλλυριών.

Εξ άλλου η προσθήκη του άρθρου εις το τέλος της λέξεως, η οποία παρατηρείται και εις την ρουμανικήν και εις την βουλγαρικήν θεωρείται θρακικής αρχής και ενισχύει την γνώμην των γλωσσολόγων Airt και Weigand, οι οποίοι πιστεύουν ότι Θρακών και όχι Ιλλυριών απόγονοι είναι οι σημερινοί Αλβανοί. Εις ενίσχυσιν της γνώμης του αναφέρει ο Weigand ακόμη και την παρατήρησιν ότι η αλβανική δεν έχει λέξεις δια την αλιείαν, ούτε τους όρους κόλπος, λιμήν κ.λπ., ενώ οι αρχαίοι Ιλλυριοί ήσαν περίφημοι ναυτικοί. Παρά τας αντιρρήσεις αυτάς δεν πιστεύω ότι είναι δυνατόν να αρνηθώμεν την ιλλυρικήν αρχήν των Αλβανών. Ίσως μόνον προσετέθησαν εις αυτούς και Θράκες, ο ευκινητότερος λαός της χερσονήσου του Αίμου’’.

Όπως βλέπουμε πουθενά δεν αναφέρεται η άποψη ότι οι Αλβανοί ήρθαν από τον Καύκασο τους τελευταίους αιώνες. Ο Κ. Άμαντος θεωρεί τους Αλβανούς απογόνους των Ιλλυριών. Ωστόσο σε αυτό το δημοσίευμα βλέπουμε ότι οι Έλληνες και οι Αλβανοί παρουσιάζονται ως λαοί διαφορετικοί μεταξύ τους, εξ ου και η αναφορά του Κ. Άμαντου ότι ‘’ εις τους σημερινούς Αλβανούς υπάρχει άφθονον ελληνικόν αίμα (νότια και παράλια)’’, θέση με την οποία δεν συμφωνούμε, εφ’ όσον θεωρούμε ότι οι Έλληνες και οι Αλβανοί αποτελούν τον ίδιο λαό. Επίσης δεν μνημονεύεται η θεωρία της Πελασγικής καταγωγής των Αλβανών, μια θεωρία που στηρίζεται σε περισσότερα στοιχεία από αυτή των Ιλλυριών. Ο Κ. Άμαντος μνημονεύει και τη θεωρία της Θρακικής καταγωγής των Αλβανών, την οποία και απορρίπτει. Ο Κ. Άμαντος προφανώς θεωρεί τους Θράκες λαό ξένο προς τους Έλληνες. Αλλά, όπως είδαμε σε παλιότερο δημοσίευμά μας, κατά τον καθηγητή Jean Faucounaou οι Θράκες ήταν Πρωτοΐωνες, δηλαδή Πρωτοέλληνες. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς. Κατά τον Ξενοφώντα και άλλους οι Θράκες θεωρούνταν συγγενείς με τους Ίωνες, οι οποίοι κατά τον Ηρόδοτο (Ι, 56) υπήρξαν το Πελασγικό στην καταγωγή σκέλος του Ελληνικού έθνους. Άρα και Θράκες να είναι οι Αλβανοί είναι Έλληνες στην καταγωγή.

Η ENCYCLOPEDIA AMERICANA ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΛΑΣΓΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ

Την πανάρχαια πελασγική καταγωγή τωνΑλβανών υποστηρίζει η Encyclopedia Americana (vol.1, ed. 1951), η οποία γράφει: «The Albanians are among the oldest people in Europe...Descendants of the ancient Pelasgi, the Albanians are one of the Dinaric physical type…Modern Albanians are said to speak a language compounded of Illyrian, Thracian, Latin, Slav and Turkish. By some, the Albanian language is thought to be based upon the speech of the ancient Pelasgi. By others it is believed to be one of the eight chief Indo-European group». Μας λέει λοιπόν εδώ η εγκυκλοπαίδεια ότι οι Αλβανοί είναι ένας από τους αρχαιότερους λαούς της Ευρώπης, απόγονοι των Πελασγών και ότι ανήκουν στον διναρικό ανθρωπολογικό τύπο. Και ότι από κάποιους η Αλβανική γλώσσα θεωρείται ότι βασίστηκε πάνω στη γλώσσα των Πελασγών.

Ο ARNOLD SHERMAN ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΛΛΥΡΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ

Ο Arnold Sherman στη σελίδα 11 του βιβλίου του «Αλβανία, ο τσακισμένος αετός των Βαλκανίων (εκδ. Ίνδικτος) γράφει: «Οι Ιλλυριοί ήταν πιθανότατα οι Πελασγοί που πολύ αργότερα αναφέρουν οι Έλληνες κλασσικοί συγγραφείς ως τους αυτόχθονες κατοίκους των περιοχών της Ελλάδας και ανατολικών νησιών της Μεσογείου. Γνωρίζουμε επίσης ότι η αλβανική γλώσσα…κατά πάσα πιθανότητα είναι η μοναδική επιζώσα γλώσσα από την ομάδα των θρακοϊλλυρικών γλωσσών που κάποτε μιλούσαν οι παλαιότεροι κάτοικοι της Βαλκανικής Χερσονήσου».

ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΖΟΥΝ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 7000 π.Χ. ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΣΗΜΟ ΓΕΝΕΤΙΣΤΗ CAVALLI-SFORZA


Όλοι αυτοί που θεωρούν ότι η Αλβανική δεν σχετίζεται με την ιλλυρική αλλά ότι είναι μια νεοφερμένη γλώσσα στα Βαλκάνια βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου. Ο Luigi Luca Cavalli-Sforza στοβιβλίοτου Genes, Peoeples, and Languages (σελ. 163, εκδ. 2000) γράφει: "It is reasonable to think that isolated languages like Albanian and Armenian (and with less evidence Greek) originated with the first wave of Neolithic farmers from Turkey". Δηλαδή με άλλα λόγια, ο Sforza μας λέει ότι οι Έλληνες και οι Αλβανοί ήρθαν στη Βαλκανική γύρω στο 7.000 π.Χ. Αυτό έρχεται κοντά στα δικά μου πορίσματα, μόνο που εγώ δείχνω ότι η Ελληνική και η Αλβανική είναι η μήτρα των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, αφού προηγούνται χρονικά. Καλό θα ήταν λοιπόν εσείς οι Ρωμιοί να συνηθίσετε σιγά σιγά στην ιδέα της παναρχαιότητας της Αλβανικής στα Βαλκάνια και δη στον Ελλαδικό χώρο και σύσσωμοι να αποδεχθείτε την ελληνική προέλευσή της, διότι διαφορετικά θα πρέπει να αποδεχθείτε το αντίθετο, την προέλευση δηλαδή της Ελληνικής εκ της Αλβανικής. Και σιγά σιγά να αποδέχεστε την ιδέα ότι η γλώσσα των "κακών" μεταναστών γειτόνων μας Σκιπτάρ ήταν η γλώσσα πολλών θεωρούμενων ως "προελληνικών" ή τάχα "προϊνδοευρωπαίκών" λαών του Ελλαδικού χώρου, για να μη φθάσω και σε πιο ακραίες θεωρίες που πονάνε, όπως σε "αλβανικά γλωσσικά στοιχεία στη γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων". Δυστυχώς (ή ευτυχώς θα έλεγα) οι γείτονές μας είναι κολλημένοι στο να αποδείξουν το αναπόδεικτο (την ιλλυρικότητα-αλβανικότητα των Ηπειρωτών), αντί να ασχοληθούν με την παναρχαιότητα της αλβανικής, ή υποστηρίζουν φαιδρότητες του τύπου ότι το όνομα Αλέξανδρος ετυμολογείται εκ του a le se enderr και γίνονται περίγελοι, όπως και εμείς γινόμαστε περίγελοι με μελέτες τύπου "Οι Αραουκανοί είναι Έλληνες", "Η Ελληνικότητα των Μάορι" ή η ελληνική τάχα καταγωγή των Καλάς.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΟΣ ΑΡΗΣ ΠΟΥΛΙΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΩΝ

Ο διάσημος ανθρωπολόγος Άρης Πουλιανός έχει ξεκάθαρα υποστηρίξει την κοινή καταγωγή Ελλήνων και Αλβανών. 

Συγκεκριμένα ο Πουλιανός δήλωσε σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Γ. Στάμκο που δημοσιεύθηκε στη Μυστική Ελλάδα:

«Εγώ θεωρώ πιο Έλληνες τους Αλβανούς. Μοιάζουν τρομερά με εμάς, όλη η Ήπειρος, είτε το κομμάτι της Ελλάδας είτε της Αλβανίας. Το 1982 στο συνέδριο των Ιλλυριών, που έγινε στα Τίρανα, και ήμουν καλεσμένος μαζί με τον καθηγητή Μαρινάτο και την Αρβελέρ, τους είπα τις απόψεις μου, και οι ίδιοι επιμένανε να μιλάω Ελληνικά στο συνέδριο επί Εμβέρ Χότζα. Τους είπα πως είμαστε ένα πράμα, μια φάτσα».

Και όταν ο Γ. Στάμκος είπε στον Αρη Πουλιανό ότι «Κι όμως, βλέπετε πόσο περίεργο είναι που ο ελληνικός ρατσισμός στις μέρες μας είναι πιο εχθρικός απέναντι στους Αλβανούς, με τους οποίους, όπως λέτε, έχουμε αυτές τις ομοιότητες και αυτή την ιστορική σχέση», ο Άρης Πουλιανός απάντησε: «Είναι φοβερό! Αυτό είναι φασισμός! Είναι πέρα για πέρα παρανοϊκό! Γι' αυτό κι εγώ ποτέ δεν ξεχώρισα τους Αλβανούς από τους Έλληνες».

Σε παλιότερη συνέντευξή του στο περιοδικό Δαυλός (τεύχος 127, Ιούλιος 1992) ο Πουλιανός μιλώντας για τις ανθρωπολογικές του μελέτες που αποδεικνύουν την αυτοχθονία των Ελλήνων ανέφερε: «Στα ίδια συμπεράσματα για την αυτοχθονία των μεσαιωνικών σκελετών (6ου-10ου αιώνα) της περιοχής του καταλήγει ο αξιόλογος Αλβανός ανθρωπολόγος Αλέξανδρος Δήμα. Οι Αλβανοί ανθρωπολόγοι είναι τελείως πεπεισμένοι για την αυτοχθονία των συμπατριωτών τους».

ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΣΤΙΣ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΜΟΙΡΕΣ

Ο Ιάκωβος Θωμόπουλος στο περίφημο βιβλίο του ''Πελασγικά'' που εξεδόθη το 1912 και αποδεικνύει την ελληνικότητα των Αλβανών και της γλώσσας τους αναφέρει ότι οι Αλβανοί πίστευαν στις τρεις αρχαιοελληνικές μοίρες. Γράφει συγκεκριμένα:''Πιστεύουσιν δηλ. εν Αλβανία, ότι την τρίτην ημέραν μετά τον τοκετόν τρεις αόρατοι γυναίκες (αι Ελληνικαί μοίραι) προσερχόμεναι παρά την κλίνην του νεογνού φατίζουσιν, ήτοι προλέγουσιν, ορίζουσιν την τύχην αυτού, και ό, τι αν φατίση η Τρίτη (η κυρίως Φατί-α λεγομένη) τούτο δέχονται και αι λοιπαί δύο. Αι γυναίκες αύται καλούνται Φατί-τε ‘Φατίες’. Παν δε το συμβαίνον κατόπιν εν τω βίω του παιδός αποδίδεται εις την φάτιν, ήτοι πρόρρησιν των Μοιρών τούτων και λέγουσι: κεστού ε σκρούανε Φατίτε ‘ούτως αυτό έγραψαν οι Φάτιες’. Πρβλ. ελλην. Φάτις ‘χρησμός’, θέσφατον, φατίζω’’.

Αυτό αποτελεί ένα από τα πολλά επιχειρήματα του Ιάκωβου Θωμόπουλου ότι οι Αλβανοί είναι ένα Ελληνοπελασγικό φύλο.

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΥΚΑΣΟ

Τον τελευταίο καιρό προβάλλεται στο διαδύκτιο κυρίως από Σέρβους, Σκοπιανούς και Έλληνες εθνικιστές η αντιεπιστημονική άποψη ότι οι Αλβανοί ήρθαν τον μεσαίωνα στη Βαλκανική χερσόνησο από τον Καύκασο. Η θεωρία αυτή δεν υποστηρίζεται από κανένα σύγχρονο επιστήμονα, αλλά εξυπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες. Οι Σέρβοι διαδίδουν τη θεωρία αυτή, για να υποστηρίξουν ότι το Κόσοβο είναι Σερβικό, αφού οι Αλβανοί δεν είναι αυτόχθονες στα Βαλκάνια. Οι Σκοπιανοί υποστηρίζουν τη θεωρία αυτή, διότι με αυτό τον τρόπο λύνουν και το πρόβλημα των Αλβανών των Σκοπίων. Η θεωρία ότι οι Αλβανοί ως απόγονοι των Ιλλυριών είναι αυτόχθονες στην περιοχή των Σκοπίων αποτελεί μεγάλο πρόβλημα για το κράτος των Σκοπίων. Η θεωρία της προέλευσης των Αλβανών από τον Καύκασο λύνει το πρόβλημα αυτό. Τώρα όσον αφορά στους Έλληνες εθνικιστές, αυτοί υποστηρίζουν την εκ Καυκάσου προέλευση των Αλβανών λόγω αντιαλβανισμού.

Στη μελέτη μας αυτή θα δείξουμε ότι όχι απλώς οι Αλβανοί δεν προήλθαν από τον Καύκασο, αλλά ότι αντίθετα οι Αλβανοί μαζί με τους Αχαιούς κατά την προϊστορική περίοδο μετανάστευσαν στην περιοχή του Καυκάσου. Αυτό που δεν γνωρίζουν οι υποστηρικτές της εκ Καυκάσου προέλευσης των Αλβανών είναι ότι εκτός από τους Αλβανούς αναφέρεται στα αρχαία κείμενα και λαός με το όνομα Αχαιοί στον Καύκασο.

Αλλά ας δούμε τι υποστηρίζουν σοβαροί επιστήμονες επ’ αυτού του θέματος.

Ο Κώστας Μπίρης στο βιβλίο του ‘’Αρβανίτες. Οι Δωριείς του νεώτερου Ελληνισμού θεωρεί ότι οι Αλβανοί της Βαλκανικής χερσονήσου και οι Αλβανοί του Καυκάσου είναι δύο διαφορετικοί λαοί και ότι πρόκειται περί συμπτώσεως. Γράφει συγκεκριμένα: ‘’Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα και για το όνομα Αλβανοί. Γιατί, ενώ δεν ελέγοντο Αλβανοί όλοι οι κάτοικοι της Νέας Ηπείρου, με το όνομα αυτό ήσαν γνωστοί κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους και κατά τους πρώιμους χρόνους του μεσαίωνος οι κάτοικοι μιας περιοχής του Πόντου στους πρόποδες του Καυκάσου, και οι κάτοικοι της Λομβαρδίας στην Άνω Ιταλία. Και των μεν Αλβανών της Άνω Ιταλίας δεν έγινε καμμία σύγχυσις με τους Αλβανούς της Νέας Ηπείρου. Το γεγονός όμως ότι οι Αλβανοί του Καυκάσου έπαυσαν να αναφέρωνται στην ιστορία μετά τον έκτον αιώνα, τέσσερις δε αιώνες αργότερα αρχίζει να αναφέρεται στις ιστορικές πηγές δράσις Αλβανών ή Αλβανιτών στη Νέαν Ήπειρο, εδημιούργησε μεγάλη περιπλοκή στις θεωρίες των εθνολόγων που ασχολήθηκαν με την καταγωγή των τελευταίων αυτών. Πάντως, ύστερα από την εκτενέστατη διερεύνησι που έγινε πάνω στο θέμα αυτό, η σύγχρονη επιστήμη πιστεύει ότι μόνο για σύμπτωσι πρόκειται και δεν υπάρχει καμμία σχέσις μεταξύ των δύο λαών που σε διαφορετικές εποχές εμφανίζονται με το ίδιο όνομα, ο ένας στις ανατολικές παρυφές του Πόντου και ο άλλος στη δυτική πλευρά της χερσονήσου του Αίμου’’ (σελ. 15).

Ομοίως και ο Λουκάς Μπέλλος στο βιβλίο του ‘’Αλβανικά ή αι τρεις ζώσαι διάλεκτοι της Ελληνικής γλώσσης’’ υποστηρίζει ότι: ‘’Ώστε λίαν πιθανόν αποβαίνει, ότι οι νυν κάτοικοι της Ιλλυρίας (Αλβανίας) εισίν οι αρχαίοι Ιλλυριοί, ονομασθέντες Αρβανίτες από του όρους Αρβάνου κατ’ Άνναν την Κομνηνήν, μηδέν δε κοινόν έχοντες μήτε προς τους Αλβανούς της Ρώμης, οίτινες ήσαν Λατίνοι οικούντες την πόλιν Άλβανον, μήτε προς τους του Καυκάσου, οίτινες αναφέρονται Μασσαγέται, τουρκικής δηλ. φυλής’’ (σελ. 61).

Αμφότεροι όμως οι ερευνητές πλανώνται, όπως θα αποδείξουμε, διότι όλοι αυτοί οι Αλβανοί στους οποίους αναφέρονται έχουν σχέση μεταξύ τους.

Πολύ σωστά ο Παναγιώτης Κουπιτώρης στο βιβλίο του ‘’Αλβανικαί Μελέται’’ υποστηρίζει ότι οι Αλβανοί ήταν ένα ελληνικό φύλο, το οποίο μετανάστευσε στον Καύκασο. Γράφει συγκεκριμένα: ‘’Επιρρωννύει δε την συγγένειαν των εν Ευρώπη και εν Καυκάσω Αλβανών και η τούτων εξ Ελλήνων καταγωγή. Κατ’ αρχαίας παραδόσεις και υπομνήματα οι συγγραφείς παραδιδόασιν ότι οι εν Καυκάσω πάλαι Αλβανοί κατήγοντο εκ Θεσσαλών των μετά Ιάσονος στρατευσάντων επί τους Κόλχους, και την Ιβηρίαν και Αλβανίαν επελθόντων μέχρι Κασπίας’’ (σελ. 25). Ο Κουπιτώρης παραθέτει απόσπασμα από τον Τάκιτο που επιβεβαιώνει αυτή τη θεωρία (TacitiAnnal. 6, 34).

Ομοίως και ο Ιάκωβος Θωμόπουλος στο βιβλίο του ‘’Πελασγικά’’ γράφει: ‘’Επιρρωνύει δε τέλος την συγγένειαν των εν Καυκάσω Αλβανών προς τους εν Ευρώπη και προς τα Ελληνοπελασγικά φύλα η συνείδησις, ην είχον ούτοι περί της ιδίας καταγωγής ομολογούντες εαυτούς κατά την παράδοσιν απογόνους των εκ Θεσσαλίας μετά Ιάσονος στρατευσάντων επί τους Κόλχους, και την Ιβηρίαν και την Αλβανίαν επελθόντων μέχρι Κασπίας (Tacit. Annal. 6, 34). Η αυτή παράδοσις ιστορεί τους εν τω Ευξείνω υπό τον Καύκασον Αχαιούς, τους νομαδικώς και από της κατά θάλασσαν πειρατείας ζώντας, είτε Φθιώτας Αχαιούς από της στρατιάς του Ιάσονος είτε αποίκους Ορχομενίων Βοιωτών μετά Ιαλμένου πλανηθέντων εκεί μετά την άλωσιν της Τροίας (Στραβ. 416. 495) (σελ. 687).

Η σχέση των Αλβανών της Βαλκανικής με τους Αλβανούς του Καυκάσου ενισχύεται και από τα κοινά γεωγραφικά ονόματα ανάμεσα στον Καύκασο και την Βαλκανική.

Στην Αλβανία του Καυκάσου έχουμε Κεραύνια όρη, Αλβάναν πόλιν, Αλβάνον ποταμόν (Πτολ. V, 12) και φυλή Τούσκων (Πτολ. V, 9), τα οποία σχετίζονται με τα Κεραύνια όρη στα Ιλλυρικά όρια της Ηπείρου, το Αλβανόν όρος, την Αλβανόπολη στην Ιλλυρία και τους Τόσκους στη σημερινή Αλβανία.

Ας εξετάσουμε ονόματα ποταμών που υπάρχουν στον Καύκασο και τη σχέση τους με ονόματα αρχαίων λαών, πόλεων, βουνών και ποταμών της Βαλκανικής, όπως τα συσχετίζει ο Ιάκωβος Θωμόπουλος..

Άβας. Πρβλ. τους Λελεγικούς Άβαντες στην παραλία και τα νησιά της Μ. Ασίας και στην Εύβοια.

Αλαζόνιος. Πρβλ. τους Αλιζώνες του Ομήρου, οι οποίοι κατοίκησαν κατά τον Έφορο την παραλία μεταξύ Μυσίας, Καρίας και Λυδίας.

Γέρρος. Πρβλ. Γερώνιον πόλη στα όρια μεταξύ Ιλλυρίας και Μακεδονίας.

Καμβύσης. Πρβλ. τα Καμβούνια όρη της Θεσσαλίας.

Κύρος. Πρβλ. Κίρι ποταμός της σημερινής Αλβανίας στη Σκόδρα.

Ροιτάκης. Πρβλ. Ροίτειον ακρωτήριο και πόλη Τρωάδας και Ροίτιον όρος Κορσικής.

Χάνης. Πρβλ. Χάον όρος στην Αργολίδα, Χάονες, Χαονία και Χαύνοι στην Ήπειρο.

Ας εξετάσουμε ονόματα πόλεων του Καυκάσου και τη σχέση τους με ονόματα περιοχών, πόλεων και οικογενειών της Βαλκανικής, όπως τα συσχετίζει ο Ιάκωβος Θωμόπουλος..

Αβλιάνα. Πρβλ. Αυλών πόλη στη Λακωνική, στην Αρκαδία, στην Κρήτη και στην Ήπειρο.

Βακχία. Πρβλ. Βάκχιον νησί στην Μικρασιατική παραλία.

Βαρούκα. Πρβλ. το όνομα της οικογένειας Βαρούχα της Ηπείρου.

Γάγγαρα. Πρβλ. Γάγγρη πόλη της Παφλαγονίας

Δεγλάνη. Πρβλ. το Ηπειρωτικό όνομα Δαγκλής.

Μισία. Πρβλ. Μισητός πόλη Μακεδονίας, Μίσιος ποταμός στην Πικεντίνα της Ιταλίας.

Μοζιάτα. Πρβλ. Μυζεκία περιοχή της σημερινής Αλβανίας.

Σαμουνίς. Πρβλ. Σαμουλία πόλη Καρίας.

Σανούα. Πρβλ. Σάνη πόλη Θράκης

Σώζεται μάλιστα και το όνομα του βασιλιά των Αλβανών του Καυκάσου Οροίζης ή Οροίσης, του οποίου το όνομα ο Θωμόπουλος συσχετίζει με τον Όροιδο, τον βασιλιά των Θεσπρωτικών Παραυαίων της Ηπείρου.

Από τη γλώσσα των Αλβανών του Καυκάσου σώζεται μόνο μία λέξη από τον Στράβωνα (11, 2, 15), ο οποίος γράφει ότι κάσπιον καλούσαν τον Καύκασο κατά τον Ερατοσθένη οι επιχώριοι. Ο Θωμόπουλος υποστηρίζει ότι το θέμα βρίσκεται στα αλβανικά κάρπε-α, κάρμε-α, σκρέπ-ι, σκάμbι ‘πέτρα, βράχος’.

Από όλα αυτά φαίνεται ότι οι Αλβανοί και οι Αχαιοί του Καυκάσου ήταν πανάρχαια Ελληνοπελασγικά φύλα, τα οποία είχαν μεταναστεύσει σε αυτές τις περιοχές από την Βαλκανική κατά την προϊστορική περίοδο. Περισσότερες όμως αποδείξεις για τις πανάρχαιες μετακινήσεις των Ελληνοπελασγών σε αυτές τις περιοχές θα παρουσιάσω σε επόμενα δημοσιεύματά μου σε αυτό το ιστολόγιο.

 

ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΩΝ


Η γενετική αυτή μελέτη αποδεικνύει ότι οι Έλληνες και οι Αλβανοί έχουν κοινή καταγωγή.

 

 

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΩΝ

 

Άλλη μια γενετική μελέτη που αποδεικνύει ότι οι Έλληνες και οι Αλβανοί έχουν κοινή καταγωγή. Αμέσως μετά ακολουθούν οι Βούλγαροι.

Η εικόνα έχει ληφθεί από την ιστοσελίδα του dienekes, http://dienekes.blogspot.com/search/label/Slavs?updated-max=2006-11-07T21%3A49%3A00%2B02%3A00&max-results=20

Όλοι αυτοί οι πλαστογράφοι της Αρβανίτικης ιστορίας θα λάβουν την απάντηση από το στόμα των ίδιων των Αρβανιτών, των εγγονών των Αρβανιτών επαναστατών του ’21. Από τον Σέχο, τον Μπότσαρη και τον Τζαβέλλα, οι οποίοι ήξεραν καλύτερα από κάθε σύγχρονο την καταγωγή τους και την καταγωγή των παππούδων τους. Θα παρουσιάσουμε λοιπόν την Προκήρυξη του Αρβανίτικου Συνδέσμου της Ελλάδος, που συντάχθηκε το 1899 από τους Σέχο, Μπότσαρη και Τζαβέλλα. Η Προκήρυξη δημοσιεύτηκε το Μάιο του 1899 από το περιοδικό Ελληνισμός που εξέδιδε η εθνική εταιρεια Ελληνισμός και επανεκδόθηκε το 1995 από τον Αριστείδη Κόλλια. Παραθέτουμε την προκήρυξη με τη γλωσσική μορφή και την ορθογραφία στην οποία γράφτηκε.

 

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΔΕΡΦΟΥΣ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΑΣ

ΑΔΕΡΦΙΑ! Σας λέγομε και σας ονομάζομε αδέρφια, γιατί όσο κι αν μας χωρίζουν ο τόπος κι η θρησκεία, δεν παύομε να είμεστε αδέρφια, επειδή όλοι οι αρβανίτες, όπου και αν βρισκομέστε σήμερα, είμαστε απόγονοι των Πελασγών. Σήμερα βρισκόμεστε σ' εποχή που αναγεννιούνται τα έθνη. Κυττάξετε τους Έλληνες! Ήταν σκλάβοι και δούλευαν κάτω από τον Τουρκικό ζυγό. Ξύπνησαν μια μέρα στη φωνή του Ρήγα τους, και σηκώθηκαν, έσπασαν τα σίδερα της σκλαβιάς, έδιωξαν τον τύραννο από το χώμα τους και γίνηκαν βασίλειο. Κυττάξετε τους Σέρβους! Επαναστάτησαν κι ελευτερώθηκαν!  Κυττάξετε τους Μαυροβουνιώτες!...Ημείς μονάχα οι Αρβανίτες, είμεστε ακόμα στον ύπνο, κι οι εχτροί μας μας περικυκλώνουν και θέλουν να μας καταξεσκίσουν και να μας κατακομματιάσουν!  Η Αυστρία έχει το μάτι καρφωμένο στην Αρβανιτιά μας. Η Ιταλία θέλει τον Αυλώνα μας. Το Μαυροβούνι θέλει τη Σκόντρα μας, η Σερβία, η Βουλγαρία κι η Βλαχία αντιμάχονται για τα Μπιτώλιά μας, για το Ντουράτσο μας, την Πρισρένη μας, και για την Κρόιά μας, την πόλη που χρησίμεψε ως πρωτεύουσα του Σκεντέρ μπεή μας! Όλα τα έθνη που είχε πατήσει η Τουρκιά πιο λίγο, πιο πολύ ελευτερώθηκαν κι ημείς, οι αρβανίτες, βρισκόμεστε χωρίς δική μας λευτεριά, και το χειρότερο που χάσαμε την εθνική μας ύπαρξη, και λογαριαζόμαστε από τον κόσμο ως τούρκοι, ενώ δεν είμεστε καθόλου τούρκοι αλλά καθαροί αρβανίτες, απόγονοι των Πελασγών.

Παρατήρηση δική μου: Ποιά είναι η Αρβανιτιά που όλοι οι λαοί την επιβουλεύνται; Ποιοί είναι αυτοί οι Αρβανίτες που θεωρούνται Τούρκοι; Οι Τουρκαλβανοί!!! Αντικαταστήστε στην προκήρυξη τη λέξη Αρβανίτης με τη λέξη Αλβανός και τη λέξη Αρβανιτιά με τη λέξη Αλβανία και θα βγάλετε νόημα. Οι Αρβανίτες ήταν λοιπόν Αλβανοί! Οι Αρβανίτες (=Αλβανοί) της Ελλάδας (Σέχος, Μπότσαρης, Τζαβέλλας)  απευθύνονται με αυτή την προκήρυξη στους αδελφούς τους Αρβανίτες (=Αλβανούς) της Αρβανιτιάς (=Αλβανίας). Ας δούμε όμως τι άλλα λένε οι Αρβανίτες στην προκήρυξη αυτή:

Ημείς οι αρβανίτες είμασταν πάντοτε οι στήλοι της Τουρκίας. Το αίμα το αρβανίτικο τετρακόσια τόσα χρόνια έτρεξε και τρέχει σαν ποτάμι για τη ζωή της Τουρκίας. Αν ελείπαμε ημείς, η Τουρκία από πολλά χρόνια θα είταν φευγάτη από την Ευρώπη. Και όμως η Τουρκία δεν εννοεί να μας δώσει τη λευτεριά μας.

Παρατήρηση δική μου: Οι Αρβανίτες στήλοι της Τουρκίας; Άρα οι Αρβανίτες ήταν Αλβανοί, οι λεγόμενοι Τουρκαλβανοί!!! Αλλά για να δούμε παρακάτω το κείμενο:

Ήρθε, αδέρφια, ο καιρός που πρέπει όλοι οι Αρβανίτες νάχωμε μια γνώμη. Πρέπει να αφήσωμε την έχτρα που μας γέννησαν η Τουρκιά κι οι θρησκείες. Την Τουρκιά και τες θρησκείες πρέπει να τες αφήσωμε κατά μέρος. Η Τουρκιά είναι ξένο σώμα και πρέπει να τη πετάξωμε πέρα, η θρησκεία είναι για τον καθένα χωριστά και πρέπει ο καθένας να την βαστάξει όπως την ηύρε. Θα ήταν καλό να είμασταν οι αρβανίτες όλοι μωαμεθανοί ή όλοι χριστιανοί, αλλά αφού βρισκόμεστε σε διάφορες θρησκείες: μωαμεθανοί και χριστιανοί, και σε διάφορες αιρέσεις: ορθόδοξοι, παπιστάνοι, μουσουλμάνοι, μπεκτασλίδες, ρουφαΐδες καλόν είναι να αφήσωμεν τες θρησκείες και τες αιρέσεις κατά μέρος.

Παρατήρηση δική μου: Ποιοί είναι αυτοί οι Αρβανίτες που είναι Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι και ανήκουν σε όλες αυτές τις αιρέσεις; Μα ασφαλώς οι Αλβανοί!!! Ας δούμε όμως τη συνέχεια της προκήρυξης:

Είπαμαν ότι είμεστε περικυκλωμένοι από εχτρούς. Το μόνο κράτος απ’ όλα όσα ξεφύτρωσαν από τες στάχτες, κι από τα χαλάσματα της Τουρκίας που έχει εγγυημένη την ύπαρξή του απ’ όλη την Ευρώπη είναι η Ελλάδα. Επίτηδες σας λογαριάσαμαν την Ελλάδα σαν εχτρό μας, γιατί η όψη των πραγμάτων έτσι τη δείχνει.  Αλλ' αν βαθύνουμε λίγο στην ουσία, αν συμβουλευτούμε λίγο την ιστορία, αν εξετάσωμε το πράγμα καλά, θα ιδούμε ότι η Ελλάδα δεν έχει καμμιά έχτρα μ' εμάς.

Παρατήρηση δική μου: Είναι σαφής η διάκριση που γίνεται στην προκήρυξη ανάμεσα στους Αρβανίτες και τους Έλληνες. Άρα άλλο Αρβανίτες, άλλο Έλληνες. Αλλά για να δούμε παρακάτω την προκήρυξη. Αυτά που λένε οι Αρβανίτες εδώ χαλάνε και την προπαγάνδα των σύγχρονων Ελλήνων και των Αλβανών:

Η Ιστορία μας λέγει ότι οι Έλληνες είναι απόγονοι των Πελασγών, των παππούδων μας, ότι Έλληνες κι Αρβανίτες, κατά τους βυζαντινούς χρόνους είχαν μια θρησκεία, ένα βασίλειο, και μια πατρίδα, κι ότι ο Σκεντέρμπεης μιλούσε κι Αρβανίτικα κι ελληνικά κι έγραφε την ελληνική γλώσσα σαν έλληνας, κι ότι η Ελλάδα η σημερινή είναι έργο αρβανίτικο κι ελληνικό.

Παρατήρηση δική μου: Άρα οι Έλληνες και οι Αλβανοί/Αρβανίτες είναι συγγενείς λαοί, αφού είναι απόγονοι των Πελασγών. Και όμως η σύγχρονη Ελληνική προπαγάνδα παρουσιάζει τους Πελασγούς ως Έλληνες και τους Αλβανούς ως μη Πελασγούς, ενώ η σύγχρονη Αλβανική προπαγάνδα παρουσιάζει τους Πελασγούς ως Αλβανούς και τους Έλληνες ως μη Πελασγούς!!! Και στην προκήρυξη φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο Σκεντέρμπεης ήταν Αλβανός/Αρβανίτης και όχι Έλληνας, αφού, όπως το κείμενο λέει, ήξερε να γράφει και Ελληνικά σαν Έλληνας. Σαν Έλληνας, αφού ήταν Αρβανίτης/Αλβανός. Ας δούμε όμως τη συνέχεια της προκήρυξης:

Στον αγώνα του 1821, που έκαμε η Ελλάδα εναντίον της Τουρκίας αγωνίστηκε κι η δική μας φυλή, η αρβανίτικη, και με τη βοήθεια τη δική μας, την αρβανίτικη, ελευτερώθηκε η Ελλάδα. Ανάμεσα σε τόσους ήρωες που ανέδειξε η ελληνική επανάσταση του 1821 όλοι οι θαλασσινοί ήρωες, εξόν μόνον από τους Ψαριανούς, είταν Αρβανίτες. Οι πλειότεροι ήρωες της Στεριάς είταν αρβανίτες. Εξόν από τους χριστιανούς αρβανίτες είταν και τρεις - ήμισυ χιλιάδες αρβανίτες μωαμεθανοί που πολεμούσαν μαζί με τους Έλληνες εναντίον των Τούρκων, και αρχηγοί αυτωνών των αρβανιτών είταν ο Ταφίλ-Μπούζης, ο Γκιολέκας, ο Χόντος, και άλλοι φημισμένοι καπεταναραίοι αρβανίτες. Δεν θα πούμε κανένα ψέμα, αδέρφια, αν πούμε ότι οι Αρβανίτες ελευθέρωσαν την Ελλάδα!

Συμπερασμα: Στην επανάσταση του ’21  πολεμούσαν στο πλευρό των Ελλήνων και Αρβανίτες, Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι. Και η επανάσταση ήταν Ελληνοαλβανική. Συνεχίζει η προκήρυξη:

Στην καρδιά του ελληνικού και του αρβανίτικου λαού είναι ριζωμένο το αίστημα της συγγένειας, που έχουν οι Έλληνες με τους Αρβανίτες. Ο Έλληνας πριν γείνει Έλληνας, είταν Αρβανίτης, δηλαδή Πελασγός. Έλληνας θα ειπή: Αρβανίτης πολιτισμένος.

Αφού οι Αρβανίτες στην προκήρυξη αυτή δείχνουν τη συγγένεια που έχουν με τους Έλληνες, εξηγούν στους Αλβανούς αδελφούς τους στην Αλβανία τους λόγους για τους οποίους πρέπει να ενωθούν με την Ελλάδα. Ας δούμε τη συνέχεια της προκήρυξης:

Ελλάδα χωρίς Αρβανιτιά και Αρβανιτιά χωρίς Ελλάδα είναι πράγματα μισά. Όταν η Ελλάδα κι η Αρβανιτιά σμίξουν, τότε θα γείνει μια μεγάλη Ελλάδα  και μια μεγάλη Αρβανιτιά. Τους Έλληνες τους γνωρίζομε και μας γνωρίζουν. Ζήσαμε χιλιάδες χρόνια με τους Έλληνες και ζούμε ακόμα σαν αδέρφια. Χιλιάδες Έλληνες ζούνε μέσα στην Αρβανιτιά και χιλιάδες Αρβανίτες ζούνε μέσα στην Ελλάδα και ποτέ ώς τα σήμερα δεν ήρθαν σε αμάχη, αλλά στην Αρβανιτιά οι Έλληνες με τους Αρβανίτες ζουν σαν αδέρφια και στην Ελλάδα οι Αρβανίτες με τους Έλληνες ζούνε σαν αδέρφια. Ό, τι είναι ελληνικό είναι κι αρβανίτικο κι ό, τι είναι αρβανίτικο είναι κι ελληνικό. Το αίμα νερό δε γένεται! Κυττάξετε, αδέλφια, πόσους μεγάλους λόγους έχομε να γείνωμε ένα με τους Έλληνες, ενώ δεν έχομε κανένα λόγο να ζυγώσωμε τους Ιταλούς, τους Αυστριακούς, τους Σέρβους και τους Βουλγάρους!!! Όταν λέγωμε να γείνωμε ένα με τους Έλληνες, δεν εννοούμε να σμίξωμε τες θρησκείες μας ή την κυβέρνησή μας. Τέτοια σμίξη δεν την εννοούμε, ούτε τη θέλομε! Ημείς θέλομε από την Ελλάδα ν’ ασφαλίσωμε τον τόπο μας, ν’ αναστήσωμε το εμπόριό μας, να φωτιστούμε από την παιδεία της. Ημείς εννοούμε η Ελλάδα να έχη ισχή ως κράτος στην Ελλάδα, κι η Αρβανιτιά στην Αρβανιτιά, και όχι η Αρβανιτιά να είναι υποκείμενη στην Ελλάδα. Εννοούμε την ένωση μόνο σε μια φανερή και συμφωνημένη συμμαχία κι επιμαχία, έχοντας τον ίδιο Βασιλιά, τον ίδιον υπουργό του Πολέμου, και να πολεμάη υποχρεωτικώς η Ελλάδα χάριν της Αρβανιτιάς κι η Αρβανιτιά χάριν της Ελλάδας, μ' ένα λόγο να έχωμε τους ίδιους φίλους και τους ίδιους εχτρούς. Εννοούμε η Αρβανιτιά να έχη ξεχωριστό στράτευμα, ξεχωριστή χωροφυλακή, ξεχωριστή αστυνομία, ξεχωριστή διοίκηση, ξεχωριστό ταμείο, ξεχωριστά δικαστήρια, ξεχωριστή παιδεία. Τέτοιο παράδειγμα έχομε την Αυστρία και την Ουγγαρία, όπου δεν υπάρχει κι η συγγένεια που υπάρχει ανάμεσα Ελλήνων κι Αρβανιτών. Εμπρός αδέρφια! Ελάτε να γείνωμε ένα Ελληνοαρβανίτικο Βασίλειο, και πρέπει να γείνωμε, γιατί έχομε ένα αίμα, μια Πατρίδα κι ένα Θεό!

Αυτό ήταν το κείμενο της προκήρυξης που δεν αφήνει κανένα περιθώριο για παρερμηνείες. Οι Αρβανίτες συντάκτες της προκήρυξης Σέχος, Μπότσαρης και Τζαβέλλας θεωρούν τους Αρβανίτες Αλβανούς και απευθύνονται στους αδελφούς τους Αλβανούς της Αλβανίας. Θεωρούν όμως και τους Έλληνες συγγενείς τους, αφού και οι δύο, Έλληνες και Αρβανίτες/Αλβανοί, είναι Πελασγοί. Η προκήρυξη αυτή ανατρέπει τους ιστορικούς μύθους που επικρατούν για τους Αρβανίτες τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αλβανία. Οι Αρβανίτες ήταν Αλβανοί και είναι και Έλληνες, επειδή ακριβώς είναι Αλβανοί. Και αυτό επειδή Έλληνες και Αλβανοί αποτελούν τον ίδιο και τον αυτό λαό, την ίδια και την αυτή φυλή. Το αίμα νερό δε γίνεται. Gjaku uj s' benet.


ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΤΟΝ 19Ο ΑΙΩΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΝ ΚΑΙ ΚΑΥΧΩΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗ

Ο Αρβανίτης πολιτευτής Μιχαήλ Λαμπρυνίδης στο βιβλίο του «Οι Αλβανοί κατά την κυρίως Ελλάδα και την Πελοπόννησον» πραγματεύεται την καταγωγή των Αρβανιτών. Το βιβλίο του χρηματοδοτήθηκε από τον Σύνδεσμο Σπετσιωτών, δηλαδή από τους ίδιους τους Αρβανίτες. Ας δούμε τι γράφει το Διοικητικό Συμβούλιο Σπετσιωτών: «Ευτυχείς λογιζόμεθα δημοσιεύοντες την περί Αλβανών πραγματείαν του εγκρίτου πολιτευτού Ναυπλίας κ.Μιχαήλ Λαμπρυνίδου, ευγενώς παραχωρηθείσαν τω ημετέρω Συνδέσμω προς δημοσίευσιν παρά του Συγγραφέως. Η δημοσίευσις του λίαν ενδιαφέροντος ιστορικού τούτου δοκιμίου θέλει τα μάλιστα συντελέσει εις την διαφώτισιν του πολλού κοινού και ιδιαίτατα των Αλβανογενών Ελλήνων περί της εθνολογικής αυτών καταγωγής. Ο Σύνδεσμος ημών ανέλαβε την δημοσίευσιν τούτου πεπεισμένος ότι ασμένως θέλει επικροτηθή παρά του κοινού.

 

Εν Πειραιεί τη 3 Ιανουαρίου 1907

 

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΣΠΕΤΣΙΩΤΩΝ».

Το κείμενο είναι αποκαλυπτικό. Οι ίδιοι οι Αρβανίτες αναλαμβάνουν την έκδοση του βιβλίου του Λαμπρυνίδη, δίοτι, όπως λένε, το βιβλίο αυτό θα συντελέσει στη διαφώτιση «των Αλβανογενών Ελλήνων περί της εθνολογικής αυτών καταγωγής». Ο Λαμπρυνίδης υποστήριζε ότι οι Αρβανίτες ήταν αλβανικής καταγωγής. Μα αν οι Αρβανίτες πίστευαν ότι δεν ήταν Αλβανοί, θα ξεσηκώνονταν με ένα τέτοιο βιβλίο. Και όμως όχι μόνο δεν ξεσηκώθηκαν, αλλά το χρηματοδότησαν. Θα έγραφε ο Λαμπρυνίδης ένα βιβλίο που θα ξεσήκωνε τους ψηφοφόρους εναντίον του; Ασφαλώς και όχι.

Ο Λαμπρυνίδης στη σελίδα 5 του βιβλίου του λέει ότι οι Αλβανοί που εισέβαλαν στην κυρίως Ελλάδα τον μεσαίωνα ήταν Σκιπετάρ. Ας δούμε το κείμενο: «Οι Αλβανοί, Σκιπετάρ, ως ωνομάζετο ο φερέοικος ούτος λαός, εισέβαλλον τότε εις την θεσσαλικήν γην, το πρώτον μεν αραιώς επί σκοπώ διαρπαγής ή όπως εύρωσιν εργασίαν, βραδύτερον δε και κατά πυκνωτέρας ομάδας, όπως μονίμως εγκατασταθώσι». Ο Λαμπρυνίδης στις σελίδες 11 και 12 του βιβλίου του παραθέτει αποσπάσματα από τα έργα του Φραντζή και άλλων συγγραφέων από όπου φαίνεται ότι ο όρος Αλβανίται χρησιμοποιείτο για τους Αλβανούς που εισήλθαν στην Ελλάδα. Οι Αλβανοί/Αλβανίτες/Αρβανίτες ονομάζονταν επίσης και Ιλλυριοί. Άρα έχουμε πλήρη ταύτιση των όρων. Οι Αρβανίτες ήταν Αλβανοί/Ιλλυριοί. Ας δούμε τι γράφει ο Λαμπρυνίδης: «Υπερμεσούντως του ΙΕου αιώνος οι Αλβανοί της Πελοποννήσου, αριθμούντες ήδη υπέρ τους τριακοντακισχιλίους άνδρας των όπλων, είτε καταπλαγέντες εκ των τελευταίων οθωμανικών τροπαίων ή και πιεζόμενοι υπό των Βυζαντινών Δεσποτών και Αρχόντων και κατ' εξοχήν υπό του Άρχοντος Μουχλίου Δημητρίου Ασάνη και του Άρχοντος Λιγουρίου, Δαμαλά και Φαναρίου Ιωάννου Σπανιόλου, έχοντες δ' αρχηγούς τον Πέτρον Μπούαν και τον Μανουήλ Καντακουζηνόν σπουδαίως συνεταράχθησαν, αρνηθέντες την καταβολήν του κεκανονισμένου γεωμόρου εις τους κυρίους της γης. ''Τω αυτώ δε φθινοπώρω'', γράφει ο Φραντζής, ''του sιξβ έτους (6962 ήτοι 1454) δηλονότι επανεστάτησαν οι της Πελοποννήσου Αλβανίται κατά των Δεσποτών και των Αυθεντών αυτών». Άρα εδώ ξεκάθαρα ο Φραντζής αποκαλεί τους Αλβανούς της Πελοποννήσου Αλβανίτες.

Ο Λαμπρυνίδης θεωρούσε όμως τους Αλβανούς συγγενικό φύλο με τους Έλληνες. Γράφει: «Οι Αλβανοί οι εκ της αυτής μετά των Ελλήνων εθνολογικής ρίζης, των Πελασγών, προερχόμενοι, απετέλουν απλούν γένος της αυτής ομοφυλίας, τας αυτάς έχοντες παραδόσεις και τους αυτούς εθνικούς πόθους, απλώς διακρινόμενοι εκ της επιχωριαζούσης αυτοίς μητρικής διαλέκτου» (σελ. 76).

Να προσεχθεί ότι ο Λαμπρυνίδης λέει ότι οι Αλβανοί μιλούσαν τοπική διάλεκτο, όχι γλώσσα!!! Και καταλήγει: «Εκ της εθνολογικής ταύτης των Ελλήνων και των Αλβανών συγκράσεως προήλθεν η νεωτέρα Ελληνική γενεά, ήτις αρχομένου του ΙΘ' αιώνος τοσαύτας επλήρωσε λαμπράς σελίδας εν τοις δέλτοις της παγκοσμίου Ιστορίας».

Ο Αρβανίτης Φ. Βιρβιλης στο άρθρο του ''Αλβανοί και Έλληνες'' που δημοσιεύτηκε το 1899 στο έγκριτο πατριωτικό περιοδικό Ελληνισμός γράφει: «Αίμα Αλβανικόν μυριάκις ανανεωθέν ρέει εις τας φλέβας πλείστων Ελλήνων από των Κεραυνίων μέχρι του Μαλέα. Και όταν γίνεται λόγος περί Αλβανίας και Αλβανών, πώς να μη αισθανθώμεν ότι περί ημών ομιλούσιν; Υπάρχουν μάλιστα μεταξύ ημών πολλοί εν αυτή τη καρδιά της Ελλάδος, οι οποίοι έχομεν το Αλβανικόν αίμα τόσον γνήσιον, τόσο καθαρόν, όσον και οι ουδέποτε καταλιπόντες τας παρά τον Δρίνον Ιλλυρικάς φωλέας των, αδελφοί ημών. Το Αλβανικόν ζήτημα λοιπόν δεν είναι δι’ ημάς ξένον, αλλά συνέχεται με αυτήν την ίδίαν ημών ύπαρξιν. Σήμερον είναι πλέον ή βέβαιον ότι τόσον οι πρώτοι (οι Αλβανοί)  όσον και οι δεύτεροι (οι Έλληνες) είναι αυτόχθονα έθνη εν τη Ιλλυρική. Η ιστορία των πλειστάκις συνταυτίζεται εις τοιούτον βαθμόν, ώστε επί μακρούς χρόνους Έλληνες και Αλβανοί είναι εν σώμα πολιτικώς, αλλά και εθνολογικώς και εθνογραφικώς. Από των Κεραυνίων και από της κοιλάδος του Δρίνου μέχρι του Αιγαίου τίποτε το ιδιάζον δεν χωρίζει τους Έλληνας και Αλβανούς και εάν η θρησκεία δεν ενεφιλοχώρει, όπως μεταβάλη τους μεν των Αλβανών εις Μωαμεθανούς, τους δε εις καθολικούς, Έλληνες και Αλβανοί θ’ απετέλουν δίγλωσσον οικογένειαν».

Στο τεύχος του περιοδικού Ελληνισμός, όπου δημοσιεύτηκε η προκήρυξη του Αρβανίτικου Συνδέσμου Αθηνών, γράφτηκε ως πρόλογος ένα ενδιαφέρον κείμενο με τίτλο ''Ελλάς και Αλβανία'', στο οποίο ξεκάθαρα αναφέρεται η Αλβανική καταγωγή των Αρβανιτών και τονίζεται η συνεισφορά της Αλβανικής φυλής στην Επανάσταση του 1821. Ας δούμε τι λέει το κείμενο αυτό: «Η Ελληνική Παλιγγενεσία επετεύχθη διά των εθνικών του Ελληνισμού δυνάμεων, αλλ’ ουκ ολίγον συνετέλεσεν  εις την αποπεράτωσιν του αγώνος η μεθ’ ημών συνεργασία της φυλής εκείνης, ήτις ηγωνίσθη εν τη πρώτη γραμμή και κατά ξηράν και κατά θάλασσαν. Η φυλή αύτη είναι η Αλβανική, από παλαιοτάτου χρόνου συγγενής προς την Ελληνική. Οι Έλληνες μετά δυσκολίας ήθελον τολμήση κατά τας αρχάς του αιώνος τούτου να αποσείσωσι τα δεσμά τυραννικής εξουσίας, αν δεν εγνώριζον εκ των προτέρων, ότι θα είχον συμπράκτορας και συναγωνιστάς τους Αλβανούς. Από του Σουλίου και της λοιπής Ηπειροαλβανίας, από των νήσων της Ύδρας και των Σπετσών, ο Ελληνισμός έλαβε τους γενναιοτάτους των κατά ξηράν και θάλασσαν προμάχων. Ήσαν ούτοι Αλβανοί συγχρόνως και Έλληνες, διότι εκ των ιστορικών αυτών παραδόσεων εγνώριζον άνευ των δεδομένων της επιστήμης, ότι κατήγοντο από των αυτών προγόνων». Το κείμενο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί δεν γράφτηκε από Αρβανίτες, αλλά από Έλληνες επιστήμονες. Εκδότης του περιοδικού Ελληνισμός ήταν ο Ν. Καζάζης που είχε ιδρύσει την εταιρεία Ελληνισμός, που αγωνιζόταν για τα εθνικά θέματα του Ελληνισμού.

Ο διαπρεπής Αρβανίτης φιλόλογος Π. Κουπιτώρης στο βιβλίο του ''Αλβανικαί Μελέται'' που δημοσιεύτηκε το 1879 γράφει: «Οι ορθόδοξοι Αλβανοί συνέπραξαν προς κοινήν ανεξαρτησίαν μετά των Ελλήνων. Η επανάστασις ήτο σχεδόν εξίσου Αλβανική όσον και Ελληνική. Και κατά το τρίτον τουλάχιστον μέρος του Ελληνικού βασιλείου οι Αλβανοί εισίν υπεράριθμοι των Ελλήνων. Οι εν Ελλάδι Αλβανοί ουδέποτε αντεποιήθησαν της αλβανικής εαυτών ιδιότητος ουδ’ εχώρισαν ή διέκριναν εαυτούς από των Ελλήνων, αλλά και αυτός ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Μιαούλης επίστευον εαυτούς Έλληνας».

Add comment


Security code
Refresh

Comments  

 
-1 #5 Νίκος 2016-06-05 13:05
Γνωριζω παρα πολυ καλα τον αλβανικο λαο απο προσωπικες φιλιες με αλβανους......ε γω βλεπ οτι οι περισσοτεροι δν εχουν εθνικη αλβανικη συνειδηση....ει δικα η σημερινη γενια οπου γνωριζει ιστορια εχει συνειδητοποιησε ι οτι το αλβανικο εθνος ειναι φτιαχτό μονο κ μονο για συμφεροντα τριτων....ο καθενας εχει διαφορετικη αποψη για την καταγωγη του, δηλαδη δεν αποτελουν μια εθνικη ομαδα, αλλα ο ενας λεει ειναι ελληνας βοειωηπειρωτης, ο αλλος υλλιριος κλπ κλπ...ακομα και η γλωσσα απο περιοχη σε περιοχη των αλβανων διαφερει τραγικά.....το ιδιο συμβαινει με τ ηθη νοοτροπιες εθιμα....ειναι λαθος η αποψη να κατηγοδιοποιουν ται ως λαος οι αλβανοι
Quote
 
 
-1 #4 Anonymous 2015-05-06 09:59
http://en.wikipedia.org/wiki/Y-DNA_haplogroups_by_ethnic_group
Quote
 
 
-3 #3 Alvanos 2014-07-17 20:12
Πόσο μαλακες είστε οι νεοέλληνες χαχα σουργελα
Quote
 
 
+1 #2 Marios Dimopoulos 2013-05-24 10:35
Quoting ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΩΛΕΝΙΟΣ:
Μην μπερδεύεις τους Ελληνες με τους εθνικιστές χριστιανοταλιμπαν, ο διαχωρισμός και το μίσος είναι καθαρά θρησκευτικός Χριστιανοί - Μουσουλμάνοι, έχουμε τήν ίδια γλώσσα μ αυτούς έλεγε η αρβανίτισα Μπουμπουλίνα , εννοώντας τους μουσουλμάνους αλβανούς, μα είναι οι χειρότεροι εχθροί μας, Αυτες οι δύο αιρέσεις του Ιουδαισμού σκόρπισαν τον Ελληνισμό σε αντίπαλα στρατόπεδα

Αγαπητέ Διομήδη, δεν μπερδεύω τίποτα. Δυστυχώς οι περισσότεροι από τους λεγόμενους "αρχαιοελληνιστ ές" δεν έχουν ξεπεράσει το χριστανιλίκι. Ήμουν χρόνια συνεργάτης του Δαυλού και Ιχώρ, και ξέρω τι επικρατεί.
Quote
 
 
-3 #1 ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΩΛΕΝΙΟΣ 2013-05-23 13:40
Μην μπερδεύεις τους Ελληνες με τους εθνικιστές χριστιανοταλιμπ αν, ο διαχωρισμός και το μίσος είναι καθαρά θρησκευτικός Χριστιανοί - Μουσουλμάνοι, έχουμε τήν ίδια γλώσσα μ αυτούς έλεγε η αρβανίτισα Μπουμπουλίνα , εννοώντας τους μουσουλμάνους αλβανούς, μα είναι οι χειρότεροι εχθροί μας, Αυτες οι δύο αιρέσεις του Ιουδαισμού σκόρπισαν τον Ελληνισμό σε αντίπαλα στρατόπεδα
Quote
 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μέρους ή όλων των αναρτήσεων της ιστοσελίδας ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ – www.greeks-albanians.com σε ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας με προϋπόθεση την αναφορά του αρθρογράφου και της ιστοσελίδας με ενεργό λινκ.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή όλων των αναρτήσεων της ιστοσελίδας ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ – www.greeks-albanians.com σε έντυπα μέσα χωρίς τη γραπτή άδεια του κατόχου αυτής της ιστοσελίδας Μάριου Δημόπουλου.

Wednesday the 28th - . Thanks to Joomla 2.5 templates by FTS