Λάμπρος Μάλαμας: Έλληνες και Αλβανοί, δύο αδερφοί λαοί

Written by Μάριος Δημόπουλος
Share

ΔΥΟ ΑΔΕΡΦΟΙ ΛΑΟΙ

Λάμπρου Μάλαμα, Αναφορά στην Αλβανική Λογοτεχνία 1500-1986

 

Τον ελληνικό και τον αλβανικό λαό δεν τους χώρισε ποτέ, σε όλη την ιστορική διαδρομή των αιώνων, καμιά ξένη επιβουλή και τυραννία. Έζησαν πάντα νοερά και ψυχικά ενωμένοι, σαν συγγενείς και φίλοι από το 1500 π.Χ. και δώθε. Οι όποιες κατά καιρούς επιδρομές βαρβάρων δεν μπόρεσαν ν’ αλλοιώσουν τα’ αλληλοσυγχρωτισμένα κι εμβόλιμα στοιχεία του κοινωνικολαικού τους πολιτισμού.

 

Κοινή μοίρα και κοινή τύχη ένωσε αναιώνια τους δυο λαούς. Γιατ’ είχαν ν’ αντιμετωπίσουν τους ίδιους πάντα εχθρούς. Κι ως το 1940, βασανίζονταν από τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες δυστυχίες.

Γι’ αυτό, η φιλία, η αλληλεγγύη κ’ αδερφοσύνη, εκδηλώνονταν περίτρανα, μ’ ένα βαθιά συγκινητικό και ψυχικό μεγαλείο, σε όλους τους σκληρούς και άνισους απολυτρωτικούς αγώνες.

Από τα τέλη του 15αι., πολλοί αντρειωμένοι Έλληνες κι Αρβανίτες, σήκωσαν λάβαρ’ ανταρτοσύνης κι έπεσαν αγωνιζόμενοι στο ίδιο ταμπούρι, απροσκύνητοι κι αδούλωτοι, με το τουφέκι στο χέρι, ενάντια στους ίδιους εχθρούς

Πολλά ονόματα έγιναν θρυλικά σύμβολα, κι είναι περιττό να τα’ αναφέρουμ’ εδώ.

Ο κορυφαίος μας ποιητής μας Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, στο επικοδραματικό του ποίημα ‘’Θανάσης Διάκος’’ υμνεί και δοξάζει αυτή τη συγγενική συνάφεια. Έτσι ο Ομέρ Βρυώνης λέει στο Διάκο:

‘’Ότι είμαστε σαν αδερφοί, το μυστικό που σου είπα μας δένει τώρα από καιρό…Σπαθί, φωτιά, τουφέκι στους ξένους, όπου επάτησαν τα χώματά μας, Διάκε. Εμέ με φτάνει η Αρβανιτιά, και τα’ άλλα, απ’ άκρη σ’ άκρη να τα κρατήσετ’ όλα εσείς, χώμα, κλαρί και πέτρα’’.

Και ο Βρυώνης: ‘’ίσκιος κι όχι φως, μ’ αυτούς που πολεμούσε γνωρίζει ότι τον έδεναν παλιές αδερφοσύνες, πως μια φορά κι έναν καιρό, μια μον’ ήταν η ρίζα.

Κι αλλού, ο μεγάλος αρματωλικός πατριώτης ποιητής μας, διαβεβαιώνει τραγουδιστά:

‘’…Το αίμα τα’ αρβανίτικο

μαζί με το δικό μας

αδερφωμένο έβαψε τη γη…

έχουν την ίδια τη βαφή

σα σμίγουν πεθαμένα

πως δε θα σμίξουν ζωντανά;’’.

 

Έτσι και το 1821, πολλοί Αρβανίτες πολέμησαν στη Ρούμελη και στο Μοριά, για τη μυριοπόθητη κοινή μας λεφτεριά, απ’ την τουρκοδουλεία.

Έπειτα στην πρώτη δεκαετία του εικοστού αιώνα, με τα κομιτάτα, υπήρξε στενή συνεργασία, ενάντια στον ίδιο εχθρό, όπου με ανάλογη στήριξη και σύμπνοια, οι δυο λαοί, αγωνιζόμενοι, επίσπευσαν το τέλος και την κατάρρευση της ζοφερής 460χρονης οθωμανοκρατίας.

Έτσι, καθώς ‘’το αίμα νερό δε γίνεται’’, η ελληνική, με την αλβανική αντάρτικη ψυχή, δέθηκαν ακόμα πιο στενά, στα χρόνια της 10ετίας 1940-1950, τόσο συγκινητικά και αδιάρρηχτα, μ’ αγάπη και συντροφική φιλοτιμία, μέχρι αυτοθυσίας, πολεμώντας πάλι με κοινούς εχθρούς, Ιταλούς και Γερμανούς φασίστες, τόρρυδες και γιάνγκηδες νεοεπιδρομείς καταχτητές.

Κάθε ηρωική εποχή, υπεράνθρωπου αγώνα, πέρασε δίκαια και διδαχτικά και στην ποίηση, για να ‘’φυλάμε Θερμοπύλες’’. Και για να συμβολίζει τις σφιχτοδεμένες γειτονικές κι αδερφικές ασκλάβωτες ψυχές, που η μια μοιραζόταν με την άλλη, τη μπουκιά το ψωμί, τον πόνο και το δάκρυ, σαν να’ τανε αδρό και δυναμωτικό κρασί, για παρηγοριά και καρτερία, ηθική αντοχή κι επικουρία.

Κι όσο ‘’η σκληρή ζωή κάνει σκληρούς ανθρώπους και πολύ προσκολλημένους σε ό, τι πιστεύουν’’, όπως διαπίστωσε κι ο Ελβετός συγγραφέας Κ.Φ. Ραμύζ, οι συγγενικοί καημοί και τα όνειρα σμίγουν τις διαθέσεις και τις ελπίδες πάντα για ‘’μπεσαλίτικη’’ κι αδερφική φιλία.

Μ’ αυτό το ιδανικό, μας αλληλοκοινώνησαν κ’ οι βετεράνοι ποιητές, αναστήματα βάρων αγωνιστών και των δυο λαών μας.

 

                                                                                 

Add comment


Security code
Refresh

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μέρους ή όλων των αναρτήσεων της ιστοσελίδας ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ – www.greeks-albanians.com σε ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας με προϋπόθεση την αναφορά του αρθρογράφου και της ιστοσελίδας με ενεργό λινκ.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή όλων των αναρτήσεων της ιστοσελίδας ΠΕΛΑΣΓΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΛΒΑΝΟΙ – www.greeks-albanians.com σε έντυπα μέσα χωρίς τη γραπτή άδεια του κατόχου αυτής της ιστοσελίδας Μάριου Δημόπουλου.

Friday the 20th - . Thanks to Joomla 2.5 templates by FTS